Dokkum 754
Dokkum 754
Ziet het verleden en ken de toekomst
Wat eens was zal wederom zijn
Een man loopt door het woud
Zijn haar is kort, gehuld in bruine pij
Op zijn borst een houten kruis
Een vijand, een indringer, dat is hij!
Hij spreekt over een vreemde god
Hij spreekt van vrede en vergeven
Maar kapt onze Wodanseik
Bonifatius zal niet lang meer leven
Spoedig voelt d'indringer onze toorn
Een bloedige overval zonder genade
Zijn heilige boek biedt geen bescherming
Tegen onze barbaarse zwaarden
De prediker der leugens is geslagen
Met hem al zijn metgezellen
Na bloed vloeit bier, een vreugdevuur
Laat dit allen doorvertellen
Maar wee! de predikers blijven komen
Beschermd door grote troepen soldaten
Doop of dood wordt onze keuze
O! hebben de goden ons verlaten?
Al dit gebeurde lang geleden
Na meer dan 1000 jaren pijn
Zijn wij terug om af te rekenen
Wat eens was zal wederom zijn!
Dokkum 754
Dokkum 754
Ve el pasado y conoce el futuro
Lo que una vez fue volverá a ser
Un hombre camina por el bosque
Su cabello es corto, envuelto en una capa marrón
En su pecho una cruz de madera
¡Un enemigo, un intruso, ese es él!
Habla de un dios extraño
Habla de paz y perdón
Pero corta nuestro roble sagrado
Bonifacio no vivirá mucho más
Pronto sentirá la ira del intruso
Un ataque sangriento sin piedad
Su libro sagrado no ofrece protección
Contra nuestras espadas bárbaras
El predicador de mentiras ha sido derrotado
Con él todos sus compañeros
Después de la sangre, fluye la cerveza, una hoguera de alegría
Que todos lo cuenten
¡Pero ay! los predicadores siguen llegando
Protegidos por grandes tropas de soldados
Bautismo o muerte es nuestra elección
¡Oh! ¿nos han abandonado los dioses?
Todo esto ocurrió hace mucho tiempo
Después de más de 1000 años de dolor
¡Estamos de vuelta para saldar cuentas
Lo que una vez fue volverá a ser!