A Morte Saiu À Rua
A morte saiu à rua num dia assim
Naquele lugar sem nome para qualquer fim
Uma gota rubra sobre a calçada cai
E um rio de sangue de um peito aberto sai
O vento que dá nas canas do canavial
E a foice duma ceifeira de Portugal
E o som da bigorna como um clarim do céu
Vão dizendo em toda a parte o Pintor morreu
Teu sangue, Pintor, reclama outra morte igual
Só olho por olho e dente por dente vale
À lei assassina, à morte que te matou
Teu corpo pertence à terra que te abraçou
Aqui te afirmamos dente por dente assim
Que um dia rirá melhor quem rirá por fim
Na curva da estrada há covas feitas no chão
E em todas florirão rosas de uma nação
De Dood Ging de Straat Op
De dood ging de straat op op zo'n dag
Op die plek zonder naam voor elk doel
Een rode druppel valt op de stoep
En een rivier van bloed stroomt uit een open borst
De wind die door het riet van het suikerriet waait
En de zeis van een maaister uit Portugal
En het geluid van de aambeeld als een trompet uit de lucht
Zegt overal dat de Schilder dood is
Jouw bloed, Schilder, eist een zelfde dood
Oog om oog en tand om tand is wat telt
Aan de moordende wet, aan de dood die je nam
Behoort jouw lichaam tot de aarde die je omarmde
Hier bevestigen we tand om tand zo
Dat wie uiteindelijk lacht, beter zal lachen
In de bocht van de weg zijn graven in de grond
En overal zullen rozen bloeien van een natie