Não Há Só Tangos Em Paris
Beijei teu retrato, esborratou-se a tinta,
Num corpo abstracto que a saudade pinta...
E a esquadrinhar teus traços já dei por mim louca:
'diz-me lá, picasso, onde ele tem a boca?'
Esse teu retrato vou expô-lo em paris,
Já usado e gasto ver se alguém me diz
Onde é que te encontro, se não te perdi...
Por te ter chorado desfiz o meu rosto
E num triste fado encontrei encosto.
Dei-me a outros braços mas nada que preste...
'diz-me lá, picasso, que amor é este?'
Esse meu retrato vou expô-lo em paris,
E assim ao teu lado eu hei-de ser feliz.
Se nunca te enconto nunca te perdi.
Sei...
Não há só tangos em paris, e nos fados que vivi
Só te encontro em estilhaços
Pois bem.
Tão certa, espero por ti.
Se com um beijo te desfiz,
Com um beijo te refaço!
Er Zijn Niet Alleen Tango's In Parijs
Ik kuste je foto, de inkt vervaagde,
In een abstract lichaam dat de heimwee schildert...
En terwijl ik je trekken bestudeer, voel ik me al gek:
'Zeg het me, Picasso, waar is zijn mond?'
Die foto van jou ga ik tentoonstellen in Parijs,
Al versleten en gebruikt, kijken of iemand me zegt
Waar ik je kan vinden, als ik je niet verloren ben...
Omdat ik om je heb gehuild, heb ik mijn gezicht veranderd
En in een treurig fado vond ik steun.
Ik gaf me aan andere armen, maar niets dat deugt...
'Zeg het me, Picasso, wat voor liefde is dit?'
Die foto van mij ga ik tentoonstellen in Parijs,
En zo naast jou zal ik gelukkig zijn.
Als ik je nooit vind, heb ik je nooit verloren.
Ik weet...
Er zijn niet alleen tango's in Parijs, en in de fado's die ik heb geleefd
Vind ik je alleen in scherven.
Nou goed.
Zo zeker, ik wacht op jou.
Als ik je met een kus heb veranderd,
Met een kus maak ik je weer heel!