Alcaraván Compañero
Alcaraván compañero que vives llorando amores
A la orilla del camino, nunca le digas a nadie que
Por culpa de mi amada yo también lloré contigo
Alcaraván compañero que vives llorando amores
A la orilla del camino, nunca le digas a nadie que
Por culpa de mi amada yo también lloré contigo
No le cuentes al barranco
Ni a las flores del camino
Que el llanto regó su huella cuando quise retenerla
Para no morir de olvido
No le cuentes al barranco
Ni a las flores del camino
Que el llanto regó su huella cuando quise retenerla
Para no morir de olvido
Una tarde silenciosa cuando cruzaba mi llano con mi pena su recuerdo
Encontré a mi alcaraván lamentando
Su abandono a la sombra de un uvero
Una tarde silenciosa cuando cruzaba mi llano con mi pena y su recuerdo
Encontré a mi alcaraván lamentando
Su abandono a la sombra de un uvero
Me hablo de su alcaravana
De su solitario estero
Y yo de los sufrimientos que estoy pasando por culpa de un cariño traicionero
No sufras mi alcaraván
Que ellas no valen la pena
Si el tiempo cura el dolor vamos a seguir el camino buscando otra compañera
Alcaraván Maatje
Alcaraván maatje, die huilt om verloren liefde
Aan de rand van de weg, vertel het aan niemand dat
Door mijn geliefde heb ik ook met jou gehuild
Alcaraván maatje, die huilt om verloren liefde
Aan de rand van de weg, vertel het aan niemand dat
Door mijn geliefde heb ik ook met jou gehuild
Vertel het niet aan de afgrond
Of aan de bloemen langs de weg
Dat de tranen zijn spoor bevochtigen toen ik haar wilde vasthouden
Om niet te sterven van vergeten
Vertel het niet aan de afgrond
Of aan de bloemen langs de weg
Dat de tranen zijn spoor bevochtigen toen ik haar wilde vasthouden
Om niet te sterven van vergeten
Op een stille middag, toen ik mijn vlakte overstak met mijn verdriet en haar herinnering
Vond ik mijn alcaraván die klaagde
Om haar verlatenheid in de schaduw van een vijgenboom
Op een stille middag, toen ik mijn vlakte overstak met mijn verdriet en haar herinnering
Vond ik mijn alcaraván die klaagde
Om haar verlatenheid in de schaduw van een vijgenboom
Hij sprak me over zijn alcaraván
Over zijn eenzame moeras
En ik over de lijden die ik onderga door een verraderlijke liefde
Lijd niet, mijn alcaraván
Want zij zijn het niet waard
Als de tijd de pijn geneest, gaan we verder op de weg op zoek naar een andere maatje