Guaguancó
Le lloré a la playa cuando desapareciste
La marea subió y borró las huellas pa’ seguirte
Gritándole a la arena rogando por una pista
Esta es la canción de pena que escribí después de tu partida
Ay Dios
Llevé a la orilla, el collar de cauris que te regalé
El mismo que rechazaste cuando te fallé
Ay Dios
Volví a la orilla, por si decides volver
Por si de mi no te olvidas
Chinija, este guaguancó es tu guaguancó
Es una canción de ojalás, de pena y olvido
Este guaguancó es tu guaguanco
Lo escribí oyéndote llorar cuando fingí estar dormido
Y ahora que no estás las lágrimas son más saladas
La luna ya no llena y son más frías las mañanas
Partiste lejos sin mis flores, partiste la foto del marco
Llegaste a mi vida una noche y te fuiste con los pájaros cantando
Oye chinija, ¿allá lejitos tienes playa?
No seas despegada, dime cómo es
Aunque ya no compartamos más las almohadas
Te pongo una velita pa’ que to’ te vaya bien
Ay los tembliques si te vuelvo a ver
Y si no pudo ser, no pudo ser
Candados en el puente, monedas en la fuente
El tipo de promesas que son sólo pa’ romper
Te fuiste y bebí desconsolado
Un Flor de Caña en vaso ancho
Pa' ver mi reflejo en el fondo bien
Y cuando lo acabé canté desafinao’
Y a gritos, deseando que allá lejitos oyeras
Chinija, este guaguancó es tu guaguancó
Es una canción de ojalás, de pena y olvido
Este guaguancó es tu guaguancó
Lo escribí oyéndote llorar cuando fingí estar dormido
Y ahora que no estás las lágrimas son más saladas
La luna ya no llena y son más frías las mañanas
Partiste lejos sin mis flores, partiste la foto del marco
Llegaste a mi vida una noche y te fuiste con los pájaros cantando
Guaguancó
Ik heb gehuild naar de zee toen je verdween
De vloed kwam op en veegde de sporen weg om je te volgen
Schreeuwend naar het zand, smekend om een spoor
Dit is het lied van verdriet dat ik schreef na jouw vertrek
Oh God
Ik nam naar de kust de schelpenketting die ik je gaf
Dezelfde die je afwees toen ik faalde
Oh God
Ik kwam terug naar de kust, voor het geval je terugkomt
Voor het geval je me niet vergeet
Chinija, deze guaguancó is jouw guaguancó
Het is een lied van hoop, van verdriet en vergeten
Deze guaguancó is jouw guaguancó
Ik schreef het terwijl ik je hoorde huilen toen ik deed alsof ik sliep
En nu je er niet bent, zijn de tranen zouter
De maan is niet meer vol en de ochtenden zijn kouder
Je vertrok ver weg zonder mijn bloemen, je nam de foto uit het lijstje
Je kwam mijn leven binnen op een nacht en vertrok met de vogels die zongen
Hé chinija, heb je daar ver weg een strand?
Wees niet zo afstandelijk, vertel me hoe het is
Ook al delen we de kussens niet meer
Ik steek een kaarsje aan zodat alles goed met je gaat
Oh de zenuwen als ik je weer zie
En als het niet zo mocht zijn, dan is het zo
Sloten op de brug, munten in de fontein
Het soort beloftes dat alleen maar gebroken wordt
Je ging weg en ik dronk ontroostbaar
Een Flor de Caña in een breed glas
Om mijn reflectie op de bodem goed te zien
En toen ik het opdronk, zong ik vals
En schreeuwend, hopend dat je daar ver weg het hoorde
Chinija, deze guaguancó is jouw guaguancó
Het is een lied van hoop, van verdriet en vergeten
Deze guaguancó is jouw guaguancó
Ik schreef het terwijl ik je hoorde huilen toen ik deed alsof ik sliep
En nu je er niet bent, zijn de tranen zouter
De maan is niet meer vol en de ochtenden zijn kouder
Je vertrok ver weg zonder mijn bloemen, je nam de foto uit het lijstje
Je kwam mijn leven binnen op een nacht en vertrok met de vogels die zongen