Cobarde
Siempre voy mirando a mi alrededor
Cuestionando cosas con o sin razón
El tren de la vida pasa siempre
Y no va a esperarte
Se apaga la luz se cierra el telón
Tanta soledad inspira mi canción
Tristes melodías por las noches
Derraman sangre
Te gusta creer que el mundo es para vos
No cabe más ego en tu caparazón
Cuando te des cuenta que no es cierto
Ya va a ser tarde
Y si entra en juego ese gran temor
Que te paraliza y te aleja de vos
No te olvides nunca la mentira dura solo un instante
Cobarde
Siempre fuiste un cobarde
Es demasiado tarde
Para poder cambiar
Una vez dijiste no querer volver
Te gano la angustia y el amanecer
Hizo de tu cuerpo un llanto
Y mares de melancolía
Eras el campeón y te tocó perder
Otro corazón te arrebató su piel
Te quedaste solo sin amor
Y lejos de tu guarida
Cobarde
Siempre fuiste un cobarde
Vivís haciendo alarde
Y no vas a cambiar
Cobarde
Siempre fuiste un cobarde
Es demasiado tarde
Para poder cambiar
Cobarde
Siempre fuiste un cobarde
Vivís haciendo alarde
Y no vas a cambiar
Cobarde
Siempre fuiste un cobarde
Y es demasiado tarde
Para poder cambiar
Derramas la calma como un huracán
Dentro de tu alma cuando no das más
Ahí es cuando el cielo cambia de color
Y perdés el juego con tu corazón
Derramas la calma como un huracán
Dentro de tu alma cuando no das más
Ahí es cuando el cielo cambia de color
Y perdés el juego con tu corazón
Cobarde que no sabe caminar de a dos
Cobarde que se esconde cuando sale el Sol
Cobarde que no puede ni pedir perdón
Cobarde que se escapa cuando siente amor
Lafaard
Altijd kijk ik om me heen
Vragen stellen, met of zonder reden
De trein van het leven rijdt altijd door
En hij wacht niet op jou
Het licht dooft, het gordijn valt dicht
Zoveel eenzaamheid inspireert mijn lied
Treurige melodieën in de nacht
Storten bloed
Je gelooft graag dat de wereld van jou is
Er past geen ego meer in jouw schild
Wanneer je je realiseert dat het niet waar is
Is het al te laat
En als die grote angst in het spel komt
Die je verlamt en je van jezelf wegduwt
Vergeet nooit, de leugen duurt maar een moment
Lafaard
Je was altijd een lafaard
Het is te laat
Om te kunnen veranderen
Een keer zei je niet terug te willen
De angst overwon je en de dageraad
Maakte van je lichaam een huilen
En zeeën van melancholie
Je was de kampioen en je moest verliezen
Een ander hart heeft zijn huid van je afgenomen
Je bleef alleen zonder liefde
En ver weg van je schuilplaats
Lafaard
Je was altijd een lafaard
Je doet altijd stoer
En je gaat niet veranderen
Lafaard
Je was altijd een lafaard
Het is te laat
Om te kunnen veranderen
Lafaard
Je was altijd een lafaard
Je doet altijd stoer
En je gaat niet veranderen
Lafaard
Je was altijd een lafaard
En het is te laat
Om te kunnen veranderen
Je laat de rust stromen als een orkaan
Binnenin je ziel als je niet meer kunt
Daar is wanneer de lucht van kleur verandert
En je verliest het spel met je hart
Je laat de rust stromen als een orkaan
Binnenin je ziel als je niet meer kunt
Daar is wanneer de lucht van kleur verandert
En je verliest het spel met je hart
Lafaard die niet weet hoe hij met twee moet lopen
Lafaard die zich verbergt als de zon opkomt
Lafaard die niet eens om vergeving kan vragen
Lafaard die wegloopt als hij liefde voelt