Megfagyott Föld
Megfagyott föld, ó, az arcom.
Nem pereg már róla könny.
Köd borul reám, és a néma bús közöny.
Megfagyott föld, ó, az arcom.
Megfagyott két kezem két száraz ág.
Nem beszélek én, nem beszélek én.
Elhervadt a szóvirág.
Elszökött a nappal.
Kibobtott hajjal terül rá az ég.
Huóóóóó
Megnem írott dallam, amit oly halkan, halkan hord a fáradt szél. óóóóóóóó
Megfagyott föld, ó, az arcom.
Hóóó, a lélek elhagyott.
Elborít a füst
Nem tudom, hogy hol vagyok.
Tierra Congelada
La tierra se ha congelado, oh, mi rostro.
Ya no caen lágrimas de él.
La niebla se cierne sobre mí, y la muda triste indiferencia.
La tierra se ha congelado, oh, mi rostro.
Mis dos manos se han congelado como ramas secas.
Yo no hablo, yo no hablo.
La flor de la palabra se ha marchitado.
El día se ha escapado.
Con el cabello alborotado se extiende sobre el cielo.
Huóóóóó
Una melodía no escrita, que el viento cansado lleva tan suavemente, suavemente. óóóóóóóó
La tierra se ha congelado, oh, mi rostro.
Hóóó, el alma me ha abandonado.
El humo me envuelve.
No sé dónde estoy.