De hielo
Fueron tantos desvelos que me han ido congelando
Soy un témpano de hielo
Pero este amor me está entibiando
Este amor me está entibiando
Sí, es verdad, mi corazón era un glaciar
Y las huellas de mi marcha solo escarcha y nada más
Pero en medio de mi invierno me encontraron esos ojos
Que aun sin entenderlos me calientan poco a poco
No podía ver, tal como quería ver
Escondido atrás del vaho de mi aliento congelado
Pero ahora eso no lo estoy necesitando
Cada caricia y cada beso me salva y me va templando
Fueron tantos desvelos que me han ido congelando
Soy un témpano de hielo
Pero este amor me está entibiando
Este amor me está entibiando
Gélido, álgido mi cuerpo rígido de frío nostálgico
En medio del trópico, un viento del ártico
Y cuando esa voz cálida me susurra suavemente
Desafiando a la química, mi sangre fría hierve
Cuando esa piel rozó una vez mi piel
La nieve que me cubría ese calor la derretía
Y de ahí que ni sospecho, que gracias a ese flechazo
El hielo que había en mi pecho se partió en mil pedazos
Fueron tantos desvelos que me han ido congelando
Soy un témpano de hielo
Pero este amor me está entibiando
Este amor me está entibiando
Y mis pupilas que antes no brillaban
Que tan solo reflejaban todo
Ahora dejan ver arder la llama
Que encendieron esos otros ojos
Que difícil aceptar
Que alguien pueda transformar
El frío de este corazón en fuego
Que al igual que el hielo va a quemar
Fueron tantos desvelos que me han ido congelando
Soy un témpano de hielo
Pero este amor me está entibiando
Este amor me está entibiando
Van ijs
Er waren zoveel slapeloze nachten die me hebben doen bevriezen
Ik ben een ijsblok
Maar deze liefde verwarmt me
Deze liefde verwarmt me
Ja, het is waar, mijn hart was een gletsjer
En de sporen van mijn weg waren alleen maar rijp en verder niets
Maar midden in mijn winter vonden die ogen me
Die, ook al begrijp ik ze niet, me beetje bij beetje verwarmen
Ik kon niet zien, zoals ik wilde zien
Verborgen achter de damp van mijn bevroren adem
Maar nu heb ik dat niet meer nodig
Elke aanraking en elke kus redt me en verwarmt me
Er waren zoveel slapeloze nachten die me hebben doen bevriezen
Ik ben een ijsblok
Maar deze liefde verwarmt me
Deze liefde verwarmt me
Koud, ijzig, mijn lichaam stijf van nostalgische kou
Midden in de tropen, een wind uit de arctis
En wanneer die warme stem me zachtjes toefluistert
Uitdagend aan de chemie, kookt mijn koude bloed
Toen die huid een keer mijn huid raakte
Smolt de sneeuw die me bedekte door die warmte
En daarom heb ik geen idee, dat dankzij die pijl
Het ijs dat in mijn borst zat in duizend stukken brak
Er waren zoveel slapeloze nachten die me hebben doen bevriezen
Ik ben een ijsblok
Maar deze liefde verwarmt me
Deze liefde verwarmt me
En mijn pupillen die eerder niet straalden
Die alleen maar alles weerkaatsten
Laten nu het vlammetje zien
Dat ontstoken werd door die andere ogen
Hoe moeilijk is het te accepteren
Dat iemand in staat is om
De kou van dit hart in vuur te veranderen
Dat, net als ijs, zal branden
Er waren zoveel slapeloze nachten die me hebben doen bevriezen
Ik ben een ijsblok
Maar deze liefde verwarmt me
Deze liefde verwarmt me