El astronónomo que no podía ver el cielo
Ya desde niño soñaba despierto
Como flotando en remotos planetas
Se imaginaba por el universo
Viajando solo, montando un cometa
Lo veían como a un bicho extraño
La oveja cósmica del rebaño
Lo hostigaban a que se concentrara
Y que no pensara más en esas cosas raras
Pero su mente estaba en un agujero negro
Brillante y refulgente como un lucero
Como eclipsada por ese vil manoseo
Hablando con Copérnico y con Galileo
Desde Orión a la Cruz del Sur
Desde Andrómeda a la Osa Mayor
En el colegio reprobaba porque le decían que estaba
En la Luna sin prestar atención
La vida no se le hizo fácil, no (no-oh-oh-oh)
Y la ingrata realidad alguna vez lo delató
Perdido en su constelación
Y le ganaba el desconsuelo
Pero peor le fue al astrónomo que no podía ver el cielo
Se refugiaba cada noche en su propia galaxia
Ya era un Skywalker por antonomasia
Huyendo de la rutina como hastiado
Con la energía de M por C al cuadrado
Para su gente, esto ya era un suplicio
Y en el empleo se quejaban por su ocio
Su familia lo abandonó en un solsticio
Y del trabajo lo echaron en un equinoccio
Pero él ya estaba a tantos años luz
Y nunca había sido tan feliz
Aunque a esa altura ya sabía que todo le iba en caída
Y su universo querían destruir
La vida no se le hizo fácil, no (no-oh-oh-oh)
Y la ingrata realidad alguna vez lo delató
Perdido en su constelación
Y le ganaba el desconsuelo
Pero peor le fue al astrónomo que no podía ver el cielo
Y le dijeron que de continuar con esas visiones
Lo quebrarían los problemas y las complicaciones
Le dieron tranquilizantes de todos colores
Para acallar la voz que le gritaba: Eppur si muove
Y su luz se fue apagando como el Sol del futuro
Y su pasión se fue enfriando como Urano y Neptuno
A toda estrella radiante le llega su hora
Y su ilusión le explotó como una supernova
Perdido en su constelación
Y le ganaba el desconsuelo
Pero peor le fue al astrónomo que no podía ver el cielo
Pero peor le fue al astrónomo que no podía ver el cielo
De astronoom die de lucht niet kon zien
Al van jongs af aan droomde hij wakker
Als zwevend op verre planeten
Stelde zich voor door het universum
Reizend alleen, op een komeet
Ze keken naar hem als naar een vreemd beest
De kosmische schaap van de kudde
Ze pestten hem om zich te concentreren
En niet meer aan die rare dingen te denken
Maar zijn geest was in een zwart gat
Helder en stralend als een ster
Als verduisterd door die vuile aanraking
Praatend met Copernicus en Galileo
Van Orion naar het Zuidkruis
Van Andromeda naar de Grote Beer
Op school zakte hij omdat ze zeiden dat hij
Op de maan zat zonder aandacht te geven
Het leven was niet gemakkelijk voor hem, nee (nee-oh-oh-oh)
En de ondankbare realiteit heeft hem ooit verraden
Verloren in zijn sterrenbeeld
En de wanhoop overwon hem
Maar erger verging het de astronoom die de lucht niet kon zien
Elke nacht zocht hij toevlucht in zijn eigen sterrenstelsel
Hij was al een Skywalker bij uitstek
Vluchtend voor de routine als een verzadigde
Met de energie van E gelijk aan mc in het kwadraat
Voor zijn mensen was dit al een marteling
En op het werk klaagden ze over zijn luiheid
Zijn familie verliet hem in een zonnewende
En van zijn werk werd hij ontslagen in een equinox
Maar hij was al zoveel lichtjaren weg
En was nog nooit zo gelukkig geweest
Hoewel hij op dat moment al wist dat alles in elkaar stortte
En ze zijn universum wilden vernietigen
Het leven was niet gemakkelijk voor hem, nee (nee-oh-oh-oh)
En de ondankbare realiteit heeft hem ooit verraden
Verloren in zijn sterrenbeeld
En de wanhoop overwon hem
Maar erger verging het de astronoom die de lucht niet kon zien
En ze zeiden dat als hij doorging met die visioenen
De problemen en complicaties hem zouden breken
Ze gaven hem kalmeringsmiddelen in alle kleuren
Om de stem te stillen die schreeuwde: Eppur si muove
En zijn licht doofde als de zon van de toekomst
En zijn passie koelde af als Uranus en Neptunus
Elke stralende ster komt zijn uur
En zijn illusie explodeerde als een supernova
Verloren in zijn sterrenbeeld
En de wanhoop overwon hem
Maar erger verging het de astronoom die de lucht niet kon zien
Maar erger verging het de astronoom die de lucht niet kon zien
Escrita por: Roberto Musso