Palavra
A caminho da essência eu verifico a cadência
Da matéria que se mostra a mim um livro de regência
Mato a dor de sentir de mais,
De amar de mais,
De pisar de mais
Em convenções fundamentais,
Encho a cabeça mas não há carga nos contentores
Digo olá aos meus amores, bem vindas novas cores
Da utopia eu crio filosofia
Todo o dia quando a apatia
Senta no meu colo e arrelia
Faço a liturgia da verdadeira alegria musica nos meus ouvidos água benta em benta pia
A caminho com prudência
Eu não esqueço a violência
Que levou alguns dos melhores, da minha existência
Mata a saudade de curtir de mais
De tirar de mais, de pisar de mais
Em convenções fundamentais
Eu uso o tacto para trazer a água da minha fonte
Hoje em dia nem sequer preciso atravessar a ponte
Tenho a palavra escrita a tinta negra na minha pele
Menina dos meus olhos doce como mel
Palavra puxa palavra põe-me disponível
Para amar tudo aquilo que me seja sensível
E não são pouco aqueles que eu quero sem sequer os poder ver
Foi tanto que me deram para nunca mais esquecer
Palavra de honra guardo a palavra no meu bolço na parede
no conforto de uma cama de rede
Palavra de honra.
Woorden
Op weg naar de essentie controleer ik de cadans
Van de materie die zich aan mij toont als een regieboek
Ik dood de pijn van te veel voelen,
Van te veel liefhebben,
Van te veel stappen
In fundamentele conventies,
Ik vul mijn hoofd maar er is geen lading in de containers
Ik zeg hallo tegen mijn liefdes, welkom nieuwe kleuren
Van de utopie creëer ik filosofie
De hele dag wanneer de apathie
Op mijn schoot zit en me irriteert
Voer ik de liturgie van de ware vreugde, muziek in mijn oren, heilig water in de doopvont
Op weg met voorzichtigheid
Vergeet ik het geweld niet
Dat enkele van de besten uit mijn bestaan heeft weggenomen
Dood de heimwee van te veel genieten
Van te veel nemen, van te veel stappen
In fundamentele conventies
Ik gebruik mijn gevoel om het water uit mijn bron te halen
Tegenwoordig hoef ik zelfs de brug niet meer over te steken
Ik heb het woord geschreven met zwarte inkt op mijn huid
Meisje van mijn ogen, zo zoet als honing
Woord trekt woord, maakt me beschikbaar
Om alles te liefhebben wat gevoelig voor me is
En het zijn er niet weinig die ik wil zonder ze te kunnen zien
Ze hebben me zoveel gegeven om nooit meer te vergeten
Eerlijk woord, ik bewaar het woord in mijn zak aan de muur
In het comfort van een hangmat
Eerlijk woord.