Silver Nail (The Six)
Just like the Moon, that silver nail
Holdin' the sky above the world
Your face, a song, half lit by fire
Lights up the world and its desire
You can't see past the mountain in your way
Your triple's growing higher every day
That silver nail, that tempered fate
Those days ahead will have to wait
The Moon keeps disappearing around each turn
The dream is lost with every tricky word
When you feel that nothing's real
And you can't sleep, that's when you call me
The steady hands and joke amend
Are reliable, that's what you call it
Some baby blue answered your door
It could've been you, I couldn't be sure
I stepped aside and you said: Take care
Shouldn't we move? Isn't that fair?
There's a piece that we never lost and we never found
Shaking that tree and still no fruit came down
When you feel that nothing's real
And you can't sleep, that's when you call me
The steady hand, and joke amend
Reliable, that's what you call it
We patronized and then we saved the men
That's what you call it
[?] Enough, was just good enough, only then
That's what you call it
Moon of my night with that silver nail
Ooh, silver light shot through the veil
Above my world that hangs from a wire
What will I do when it all catches fire?
You may call, but I won't be around
I can't pick up 'cause I just can't put you down
Zilveren Spijker (De Zes)
Net als de Maan, die zilveren spijker
Houdt de lucht boven de wereld vast
Jouw gezicht, een lied, half verlicht door vuur
Verlicht de wereld en zijn verlangen
Je kunt niet verder kijken dan de berg in je weg
Je drievoud groeit elke dag hoger
Die zilveren spijker, dat getemperde lot
Die dagen voor ons moeten nog even wachten
De Maan blijft verdwijnen om elke bocht
De droom is verloren met elk lastig woord
Wanneer je voelt dat niets echt is
En je kunt niet slapen, dat is wanneer je me belt
De vaste handen en de grap die herstelt
Zijn betrouwbaar, dat noem je zo
Een babyblauw opende je deur
Het had jou kunnen zijn, ik kon het niet zeker weten
Ik stapte opzij en je zei: Zorg goed voor jezelf
Moeten we niet bewegen? Is dat niet eerlijk?
Er is een stuk dat we nooit verloren en nooit gevonden hebben
Die boom schudden en nog steeds kwam er geen vrucht naar beneden
Wanneer je voelt dat niets echt is
En je kunt niet slapen, dat is wanneer je me belt
De vaste hand, en de grap die herstelt
Betrouwbaar, dat noem je zo
We hebben de mannen gesteund en toen gered
Dat noem je zo
[?] Genoeg, was net goed genoeg, alleen toen
Dat noem je zo
Maan van mijn nacht met die zilveren spijker
Ooh, zilveren licht door de sluier geschoten
Boven mijn wereld die aan een draad hangt
Wat zal ik doen als alles in brand vliegt?
Je kunt bellen, maar ik zal er niet zijn
Ik kan niet opnemen omdat ik je gewoon niet kan loslaten