Febrero
Ya eres mayor
Lo sabe la gente
Tu cuerpo de niña de pronto crece.
Y tu pastel
De nata inocente
Ya tiene por fin trece velas, trece.
Hoy ya puedes ver
En el espejo a una mujer.
No te entiende mamá
Papá no te entiende
No puedes contarles lo que tu sientes.
Tu habitación
Es tu castillo
Y cierras la puerta con el pestillo.
Hoy ya puedes ver
En el espejo a una mujer.
Tú... estás enamorada
Sólo lo sabes tú
Y nadie sabe nada.
Tu amor lo entiendes sólo tú
A solas con la almohada
A solas con tu nueva piel
Pensando solo en él.
Él, que te cayó genial
Y te dio un beso por sorpresa en un portal.
Febrero, febrero
Tu cuerpo crece y empieza tu novela.
Febrero,
Ya tienes trece
Ya tienes trece velas.
Tienes problemas,
No entiendes nada
La vida es un poquito demasiado rara
Pero tranquila, tú relajada,
Que luego de, pronto todo se aclara.
Hoy ya puedes ver,
En el espejo a una mujer.
Februari
Je bent nu volwassen
Dat weet iedereen
Je meisjeslichaam groeit ineens.
En je taart
Van onschuldige room
Heeft eindelijk dertien kaarsjes, dertien.
Vandaag kun je zien
In de spiegel een vrouw.
Mama begrijpt je niet
Papa begrijpt je niet
Je kunt ze niet vertellen wat je voelt.
Je kamer
Is je kasteel
En je sluit de deur met het slot.
Vandaag kun je zien
In de spiegel een vrouw.
Jij... bent verliefd
Dat weet alleen jij
En niemand weet iets.
Je liefde begrijp je alleen jij
Alleen met je kussen
Alleen met je nieuwe huid
Denken alleen aan hem.
Hij, die je geweldig viel
En je een kus gaf als verrassing in een portiek.
Februari, februari
Je lichaam groeit en je verhaal begint.
Februari,
Je bent dertien
Je hebt dertien kaarsjes.
Je hebt problemen,
Je begrijpt niets
Het leven is een beetje te raar
Maar maak je geen zorgen, blijf relaxed,
Want straks, wordt alles weer duidelijk.
Vandaag kun je zien,
In de spiegel een vrouw.
Escrita por: Julio Seijas