Galilea
Vestida de rojo, en punto a las diez
Podré conocerte al fondo del bar
Después de escribirnos quince cartas al mes
En tu última carta por fin, una cita a ciegas
Frente al espejo no me veo tan guapo
Te he dicho que soy un poquito más alto
Y sé que tu nombre no es Galilea
Si guapa, si fea, a mi me da igual
Galilea
Que fortuna la mía
He quedado contigo
Con la chica más dulce, mi amiga por vía postal
Galilea
Que fortuna la mía
Voy a verte de veras
Y por fin conocer tu mirada y tu nombre real
La marea
Me va subiendo fuerte por la espalda
No me falles las cosas buenas pasan sólo una vez
No, no, eh
Un hueco vacío en el fondo del bar
Los nervios a tope y que suenan las diez
La puerta se abre y una sombra me mira
Es ella, no es ella, lo sé, no lo sé
Galilea
Galilea
Galilea
Gekleed in het rood, om tien uur stipt
Zal ik je leren kennen aan de achterkant van de bar
Na vijftien brieven per maand te hebben geschreven
In je laatste brief eindelijk, een blind date
Voor de spiegel zie ik er niet zo knap uit
Ik heb je gezegd dat ik iets langer ben
En ik weet dat je naam niet Galilea is
Of je nu mooi bent of lelijk, het maakt me niet uit
Galilea
Wat een geluk voor mij
Ik heb een afspraak met jou
Met het zoetste meisje, mijn vriendin per post
Galilea
Wat een geluk voor mij
Ik ga je echt zien
En eindelijk je blik en je echte naam leren kennen
De zee
Stijgt sterk op mijn rug
Verlaat me niet, goede dingen gebeuren maar één keer
Nee, nee, eh
Een lege plek aan de achterkant van de bar
De zenuwen gieren en het is tien uur
De deur gaat open en een schaduw kijkt naar me
Is zij het, is zij het niet, ik weet het niet
Galilea
Galilea
Escrita por: Julio Seijas