Lagrimas de Soledad
Te hizo sentir lo único en su vida, lo más importante
La modelo preferida de la alfombra, de su corazón
Su más grande canción y en el amor, la principiante
Que puso un anillo en su dedo y su alma en su colchón
Te hizo sentir la más inteligente, la más decente
Te garantizó fidelidad por siempre
Te hizo mirar al frente, sin miedo a la gente
Te hizo una mujer segura, grande, fuerte y llena de esperanza pero
Cuando la confianza se pierde
No solo se pierde la confianza, lo más grande se pierde
Cuando las mentiras te duermen
No existen palabras que te vuelvan a hacer fuerte
Y la vida quién la entiende, quién entiende la vida
Cuando se vuelve un callejón oscuro y sin salida
Cuando el dolor es mucho más grande que tu pecho
Y no entiendes lo que a tu corazón le han hecho
Cuando en gran medida ya no depende de ti
Que ese dolor se borre y te permita ser feliz
Cuando a la felicidad también le tienes miedo
Mientras más caliente sol, más peligroso el aguacero
Lágrimas, lágrimas, lágrimas caen
Cuando nadie las ve
Es bueno disimular, nadie se debe enterar
Que estás llorando otra vez
Todavía quedan restos de humedad
Un corazón nuevo reemplaza al viejo
Que está cansado de luchar
Contra lo poco de humano que existe en la humanidad
Donde una blusa escotada borra un amor de verdad
Una foto al descuido aunque nunca valió nada
Y una carta hipócritamente redactada
Puede dejarte viviendo en el dolor
Y sin valor, hablando con la soledad
Cuando la confianza se pierde
No solo se pierde la confianza, lo más grande se pierde
Cuando las mentiras te duermen
No existen palabras que te vuelvan a hacer fuerte
Lágrimas, lágrimas, lágrimas caen
Porque no existen palabras
Tranen van Eenzaamheid
Je deed je voelen als het enige in zijn leven, het belangrijkste
Het favoriete model van de rode loper, van zijn hart
Zijn grootste lied en in de liefde, de beginner
Die een ring om je vinger deed en zijn ziel op je matras
Je deed je voelen als de slimste, de meest fatsoenlijke
Je garandeerde trouw voor altijd
Je deed je vooruitkijken, zonder angst voor de mensen
Je maakte van je een zelfverzekerde vrouw, groot, sterk en vol hoop maar
Wanneer het vertrouwen verloren gaat
Verlies je niet alleen het vertrouwen, het grootste gaat verloren
Wanneer de leugens je in slaap wiegen
Bestaan er geen woorden die je weer sterk maken
En het leven, wie begrijpt het, wie begrijpt het leven
Wanneer het een donkere steeg zonder uitgang wordt
Wanneer de pijn veel groter is dan je borst
En je begrijpt niet wat ze met je hart hebben gedaan
Wanneer het in grote mate niet meer van jou afhangt
Dat die pijn verdwijnt en je gelukkig kan zijn
Wanneer je ook bang bent voor het geluk
Hoe warmer de zon, hoe gevaarlijker de regen
Tranen, tranen, tranen vallen
Wanneer niemand ze ziet
Het is goed om te doen alsof, niemand mag het weten
Dat je weer huilt
Er blijven nog resten van vocht
Een nieuw hart vervangt het oude
Dat moe is van vechten
Tegen het weinige menselijkheid dat bestaat in de mensheid
Waar een diep uitgesneden blouse een echte liefde uitwist
Een foto die toevallig is genomen, hoewel het nooit iets waard was
En een hypocriet geschreven brief
Kan je in de pijn laten leven
En zonder moed, pratend met de eenzaamheid
Wanneer het vertrouwen verloren gaat
Verlies je niet alleen het vertrouwen, het grootste gaat verloren
Wanneer de leugens je in slaap wiegen
Bestaan er geen woorden die je weer sterk maken
Tranen, tranen, tranen vallen
Omdat er geen woorden bestaan
Escrita por: Danay Suarez