Frío
¿Quién va a despegar
De mis aviones?
Si hace tiempo
Que cerré la terminal
Te han vuelto a comer
Tus ambiciones
Siempre fuiste
Cuestión de prioridad
Odias cuando mi verdad
Te atraviesa el pectoral
Se cortan tus alardes de ser alguien más
Nos costaba respirar
Entre tanta suciedad
Frío, que me congela los huesos y escribo
Sobre momentos perfectos que nunca recuerdo
Si existieron en realidad
Miro, busco en la calle si queda un testigo
Que me alimente el delirio y me cuente
Que le suena verte bebiendo en un bar
No nos queda nada
Que salvar
¿Quién va a pelear
Con tus errores?
No aguantamos
Tu manera de arriesgar
Vienes a por más
Desilusiones
Arrancarnos lo que quede del final
Odias cuando mi verdad
Te atraviesa el pectoral
Frío, que me congela los huesos y escribo
Sobre momentos perfectos que nunca recuerdo
Si existieron en realidad
Miro, busco en la calle si queda un testigo
Que me alimente el delirio y me cuente
Que le suena verte bebiendo en un bar
(Oh, oh-oh-oh)
(Oh-oh-oh)
(Oh-oh-oh)
Y me congela los huesos (oh, oh-oh-oh)
Frío, que me congela los huesos y escribo
Sobre momentos perfectos que nunca recuerdo
Si existieron en realidad
Miro, busco en la calle si queda un testigo
Que me alimente el delirio y me cuente
Que le suena verte bebiendo en un bar
Frío, que me congela los huesos y escribo
Sobre momentos perfectos que nunca recuerdo
Si existieron en realidad
No nos queda nada
Que salvar
Koud
Wie gaat opstijgen
Van mijn vliegtuigen?
Als ik al een tijd
De terminal heb gesloten
Je hebt weer je ambities
Vergeten
Je was altijd
Een kwestie van prioriteit
Je haat het als mijn waarheid
Je raakt in je hart
Je trots verdwijnt als iemand anders
We konden moeilijk ademhalen
Tussen al die viezigheid
Koud, dat me de botten bevriest en ik schrijf
Over perfecte momenten die ik me nooit herinner
Of ze echt hebben bestaan
Ik kijk, zoek op straat of er nog een getuige is
Die me het delirium geeft en me vertelt
Dat het je is opgevallen dat je in een bar drinkt
We hebben niets meer over
Om te redden
Wie gaat vechten
Tegen je fouten?
We kunnen niet meer
Met jouw manier van riskeren
Je komt voor meer
Ontgoochelingen
Om ons te ontnemen wat er van het einde overblijft
Je haat het als mijn waarheid
Je raakt in je hart
Koud, dat me de botten bevriest en ik schrijf
Over perfecte momenten die ik me nooit herinner
Of ze echt hebben bestaan
Ik kijk, zoek op straat of er nog een getuige is
Die me het delirium geeft en me vertelt
Dat het je is opgevallen dat je in een bar drinkt
(Oh, oh-oh-oh)
(Oh-oh-oh)
(Oh-oh-oh)
En het bevriest mijn botten (oh, oh-oh-oh)
Koud, dat me de botten bevriest en ik schrijf
Over perfecte momenten die ik me nooit herinner
Of ze echt hebben bestaan
Ik kijk, zoek op straat of er nog een getuige is
Die me het delirium geeft en me vertelt
Dat het je is opgevallen dat je in een bar drinkt
Koud, dat me de botten bevriest en ik schrijf
Over perfecte momenten die ik me nooit herinner
Of ze echt hebben bestaan
We hebben niets meer over
Om te redden