Transcendental
Milhões de velocidades me atingindo o rosto
Enquanto o universo se despe em coesão
E eu, eu só me deito
Já sou imensidão derramada, o pote do éter
Me entrego inteiro ao círculo astral
Senso, sensual
Êxtase, casa e ciência
Que nos traga consciência
Às vezes é assim o teu sorriso
Às vezes é assim que eu me sinto
Um tanto infinito rastro que alucina e queima
A intensidade que já corta o meu olhar.
Rezo e já sei andar
Quente que deita e rola, enrola teu corpo no meu
Vamos pro espaço, cem passos de cada vez
Três, trezentos beijos no calor
Êxtase, casa e ciência
Que nos traga transcendência
Às vezes é assim o teu sorriso
Às vezes é assim que eu me sinto
Trascendental
Millones de velocidades golpeándome la cara
Mientras el universo se despoja en cohesión
Y yo, yo solo me acuesto
Ya soy inmensidad derramada, el recipiente del éter
Me entrego por completo al círculo astral
Sentido, sensual
Éxtasis, hogar y ciencia
Que nos traiga conciencia
A veces así es tu sonrisa
A veces así es como me siento
Un rastro tan infinito que alucina y quema
La intensidad que ya corta mi mirada
Rezo y ya sé caminar
Caliente que se acuesta y rueda, enrolla tu cuerpo en el mío
Vamos al espacio, cien pasos a la vez
Tres, trescientos besos en el calor
Éxtasis, hogar y ciencia
Que nos traiga trascendencia
A veces así es tu sonrisa
A veces así es como me siento
Escrita por: Daniel Monteiro