395px

Lamento Borincano

Daniel Santos

Lamento Borincano

Sale, loco de contento con su cargamento para la ciudad, ¡ay! Para la ciudad
Lleva en su pensamiento todo un mundo lleno de felicidad, ¡ay! De felicidad
Piensa remediar la situación del hogar que es toda su ilusión así

Alegre, el jibarito va pensando así, diciendo así, cantando así por el camino
Si yo vendo la carga, mi Dios querido, un traje a mi viejita voy a comprar

Y alegre, también su yegua va al presentir que su cantar es todo un himno de alegría
En eso le sorprende la luz del día y llegan al mercado de la ciudad

Pasa la mañana entera sin que nadie quiera su carga comprar, ¡ay! Su carga comprar
Todo, todo está desierto, el pueblo esta desierto de necesidad, ¡ay! De necesidad

Se oye este lamento por doquier, en mi desdichada Borinquen sí
Y triste, el jibarito va, pensando así, diciendo así, llorando así por el camino
Qué será de Borinquen mi Dios querido, qué será de mis hijos y de mi hogar

Borinquen, la tierra del Edén, la que al cantar, el gran Gautier, llamó la Perla de los Mares
Ahora que tú te mueres con tus pensares, déjame que te cante yo también
Yo también

Lamento Borincano

Hij gaat, blij van vreugde met zijn vracht naar de stad, ¡ay! Naar de stad
Hij draagt in zijn gedachten een wereld vol geluk, ¡ay! Vol geluk
Hij denkt de situatie van zijn huis te verbeteren, dat is zijn grootste droom, zo

Vrolijk, de boer denkt zo, zegt zo, zingt zo onderweg
Als ik de vracht verkoop, mijn lieve God, koop ik een pak voor mijn oude moeder

En vrolijk, ook zijn merrie voelt aan dat zijn lied een hymne van blijdschap is
Dan verrast de dageraad hem en komen ze aan op de markt van de stad

De hele ochtend gaat voorbij zonder dat iemand zijn vracht wil kopen, ¡ay! Zijn vracht kopen
Alles, alles is verlaten, het dorp is verlaten van behoefte, ¡ay! Van behoefte

Dit geklaag weerklinkt overal, in mijn ongelukkige Borinquen, ja
En treurig gaat de boer, denkend zo, zeggend zo, huilend zo onderweg
Wat zal er van Borinquen worden, mijn lieve God, wat zal er van mijn kinderen en mijn huis worden

Borinquen, het land van het Eden, dat de grote Gautier zong, de Parel van de Zeeën
Nu jij sterft met je gedachten, laat me ook voor jou zingen
Ik ook

Escrita por: Rafael Hernández