Las Hormiguitas
Las hormiguitas blancas y azules
Con su carguita cruzan la tierra,
Cruzan los mares, cruzan los cielos
Dejando atrás el temporal,
La casa rota, el pie asesino,
La vida herida por ese mal,
El temporal.
Pero los sueños y los caminos
Las hormiguitas no dejarán;
Los van cargando con la ilusión
De un circo en viaje hacia la función.
Si les preguntan dónde trabajan
Contestan siempre "en la construcción",
La construcción.
Las hormiguitas carpintereando,
Albañileando, pintarrajeando,
Imaginando, desolvidando,
Enamorando y hasta cantando
Van caminando y acumulando
Verde energía, mucha esperanza,
Mucha esperanza.
Siguen andando sobre la tierra,
Sobre los cielos, sobre los mares,
Multiplicando hojas y flores,
Acumulando verde energía,
Mucha esperanza, mucho buen día,
Para su viaje que es circular,
Es circular, va a terminarse
Para empezar.
Las hormiguitas son muy tenaces,
Las cicatrices van a cerrar,
Con sus hojitas de yerba mate
Las hormiguitas se sanarán.
Pocos comprenden su largo viaje,
¿por qué salieron si han de volver?
Han de volver.
Todas chuequitas las hormiguitas,
Son solidarias como un panal.
Todas chuequitas las hormiguitas,
Son solidarias como un panal,
Pero si encuentran el pie asesino,
Pica que pica, lo atacarán.
¡lo atacarán!
Las hormiguitas que yo les canto
Son tan chiquitas que ni se ven,
Pero los sueños que van cargando
Tienen la altura que tiene el bien,
El bien de toda naturaleza
Que en esta tierra pide un lugar.
Las hormiguitas nunca se pierden
Porque su viaje es circular,
Es tan redondo como los ojos
De un ser humano al despertar,
Es tan redondo como el planeta
Que vamos juntos a liberar.
¡a liberar!
De Mierennestjes
De witte en blauwe mierennestjes
Met hun vrachtje kruisen ze de aarde,
Kruisen de zeeën, kruisen de luchten
En laten de storm achter zich,
Het kapotte huis, de dodelijke voet,
Het leven gewond door dat kwaad,
De storm.
Maar de dromen en de wegen
Zullen de mierennestjes niet laten gaan;
Ze dragen ze mee met de hoop
Op een circus onderweg naar de show.
Als je vraagt waar ze werken
Antwoorden ze altijd "in de bouw",
De bouw.
De mierennestjes timmerend,
Metselen, schilderend,
Verbeeldend, vergeten,
Verliefd en zelfs zingend
Lopen ze verder en verzamelen
Groene energie, veel hoop,
Veel hoop.
Ze blijven lopen over de aarde,
Over de luchten, over de zeeën,
Vermenigvuldigen bladeren en bloemen,
Verzamelen groene energie,
Veel hoop, een goede dag,
Voor hun reis die cirkelvormig is,
Cirkelvormig, zal eindigen
Om opnieuw te beginnen.
De mierennestjes zijn heel volhardend,
De littekens zullen genezen,
Met hun blaadjes van yerba mate
Zullen de mierennestjes genezen.
Weinigen begrijpen hun lange reis,
Waarom ze vertrokken als ze terug moeten?
Ze moeten terug.
Allemaal krom zijn de mierennestjes,
Ze zijn solidair als een bijenkorf.
Allemaal krom zijn de mierennestjes,
Ze zijn solidair als een bijenkorf,
Maar als ze de dodelijke voet tegenkomen,
Steken ze, steken ze, zullen ze aanvallen.
Zullen ze aanvallen!
De mierennestjes waar ik over zing
Zijn zo klein dat je ze niet ziet,
Maar de dromen die ze dragen
Hebben de hoogte van het goede,
Het goede van de hele natuur
Die op deze aarde om een plek vraagt.
De mierennestjes raken nooit verdwaald
Omdat hun reis cirkelvormig is,
Het is zo rond als de ogen
Van een mens bij het ontwaken,
Het is zo rond als de planeet
Die we samen gaan bevrijden.
!Te bevrijden!