Milonga de Andar Lejos
Qué lejos está mi tierra
Y, sin embargo, qué cerca
O es que existe un territorio
Donde las sangres se mezclan.
Tanta distancia y camino,
Tan diferentes banderas
Y la pobreza es la misma
Los mismos hombres esperan.
Yo quiero romper mi mapa,
Formar el mapa de todos,
Mestizos, negros y blancos,
Trazarlo codo con codo.
Los ríos son como venas
De un cuerpo entero extendido,
Y es el color de la tierra
La sangre de los caídos.
No somos los extranjeros
Los extranjeros son otros;
Son ellos los mercaderes
Y los esclavos nosotros.
Yo quiero romper la vida,
Como cambiarla quisiera,
Ayúdeme compañero;
Ayúdeme, no demore,
Que una gota con ser poco
Con otra se hace aguacero.
Milonga van Ver weg
Hoe ver is mijn land
En toch, hoe dichtbij
Of bestaat er een gebied
Waar de bloedlijnen zich vermengen.
Zoveel afstand en wegen,
Zo verschillende vlaggen
En de armoede is hetzelfde
Dezelfde mannen wachten.
Ik wil mijn kaart breken,
De kaart van iedereen vormen,
Mestiezen, zwarten en blanken,
Samen schouder aan schouder.
De rivieren zijn als aderen
Van een uitgestrekt lichaam,
En de kleur van de aarde
Is het bloed van de gevallen.
Wij zijn niet de vreemden
De vreemden zijn anderen;
Zij zijn de handelaren
En wij zijn de slaven.
Ik wil het leven breken,
Zoals ik het zou willen veranderen,
Help me, maat;
Help me, stel niet uit,
Want een druppel, hoe klein ook,
Wordt met een andere een stortbui.
Escrita por: Daniel Viglietti