Arribada
Quando a saudade no meu peito fez morada
Foi na arribada da paixão que desgarrou
Eu aboiei eu madrinhei estrada afora
E o berrante da tristeza repicou
Parei na sombra da incerteza e me deitei
Nas folhas secas que caíram sobre o chão
Ali peguei no sono e então sonhei com ela
E acordei com soluço no coração
Ai, ai, ai saudade é feito boiada que vem e vai
Ai meu bem
Saudade volta, mas você não vem
Mato fechado busco o brilho de outro olhar!
Abro picadas, caminhos sem direção
E de repente vejo que todo caminho
Me leva sempre rumo ao seu coração
Hoje eu sou boiadeiro sem boiada
Montado na vontade de te encontrar
Amargando uma saudade eu vou vivendo
Buscando seu amor eu vivo a caminhar
Ai, ai, ai saudade é feito boiada que vem e vai
Ai meu bem
Saudade volta, mas você não vem
Ai, ai, ai saudade é feito boiada que vem e vai
Ai meu bem
Saudade volta, mas você não vem
Saudade volta, mas você não vem
Aankomst
Toen de heimwee in mijn hart zich vestigde
Was het bij de aankomst van de liefde die verdween
Ik riep, ik leidde de weg verderop
En het geklaag van verdriet klonk weer op
Ik stopte in de schaduw van de onzekerheid en ging liggen
Op de droge bladeren die op de grond vielen
Daar viel ik in slaap en droomde van haar
En werd wakker met een snik in mijn hart
Ai, ai, ai, heimwee is als een kudde die komt en gaat
Ai mijn lief
Heimwee komt terug, maar jij komt niet
In het dichte bos zoek ik de glans van een andere blik!
Ik open paden, wegen zonder richting
En plotseling zie ik dat elke weg
Altijd naar jouw hart leidt
Vandaag ben ik een veehouder zonder kudde
Gemonteerd op de wil om je te ontmoeten
Met een heimwee leef ik verder
Zoekend naar jouw liefde blijf ik wandelen
Ai, ai, ai, heimwee is als een kudde die komt en gaat
Ai mijn lief
Heimwee komt terug, maar jij komt niet
Ai, ai, ai, heimwee is als een kudde die komt en gaat
Ai mijn lief
Heimwee komt terug, maar jij komt niet
Heimwee komt terug, maar jij komt niet