El Rey Del Despecho
(Sebastian Hoyos)
(Salud pueblo)
Por algo me llaman el rey del despecho
Yo nací para distraer el dolor
Es que a mí me duele lo hacen mal hecho
Desde que un amor me pago con traición
Y otra vez de nuevo estoy enamorado
Pues mi decisión fue cambiar de mujer
Pero ello empezó a reparar mi pasado
Y antes de problemas mejor me aleje
Si otro amor que encontré quiere hacerme tomar
Todo así tan a pecho
De lo que un día fue para qué recordar
Si lo hecho esta hecho
Yo quisiera olvidar pero no soy capaz
De borrar un recuerdo
Ahora quiero brindar ya que una vez más
Soy el rey del despecho
A cuantas personas les pasa lo mismo
Problemas de amores que no han de faltar
Negar el despecho sería egoismo
O es que nunca se han llegado a enamorar
Si otro amor que encontré quiere hacerme tomar
Todo así tan a pecho
De lo que un día fue para qué recordar
Si lo hecho esta hecho
Yo quisiera olvidar pero no soy capaz
De borrar un recuerdo
Ahora quiero brindar ya que una vez más
Soy el rey del despecho
De Koning van de Verdrietigheid
(Sebastian Hoyos)
(Groet aan het volk)
Ze noemen me de koning van de verdrietigheid
Ik ben geboren om de pijn te verlichten
Het doet me pijn wat ze verkeerd doen
Sinds een liefde me met verraad heeft betaald
En weer ben ik verliefd geworden
Want mijn beslissing was om van vrouw te veranderen
Maar zij begon mijn verleden te herstellen
En voor er problemen kwamen, ben ik maar weggegaan
Als een andere liefde die ik vond me wil laten voelen
Neem ik alles zo ter harte
Wat ooit was, waarom zou ik het herinneren
Als wat gedaan is, gedaan is
Ik zou willen vergeten, maar ik kan niet
Een herinnering wissen
Nu wil ik proosten, want weer eens
Ben ik de koning van de verdrietigheid
Hoeveel mensen overkomt hetzelfde
Problemen met de liefde die er altijd zijn
Het ontkennen van verdriet zou egoïsme zijn
Of heb je nooit echt verliefd geweest?
Als een andere liefde die ik vond me wil laten voelen
Neem ik alles zo ter harte
Wat ooit was, waarom zou ik het herinneren
Als wat gedaan is, gedaan is
Ik zou willen vergeten, maar ik kan niet
Een herinnering wissen
Nu wil ik proosten, want weer eens
Ben ik de koning van de verdrietigheid