Casita Vieja
Allá tras la montaña, lejos de donde vivo
Hay un lugar querido y un tesoro que es mi madre querida
Y el recuerdo de una casita vieja, lugar donde nací
Dichoso hogar materno donde por muchos años
Estuve acompañando allá a mi vieja
Y hoy solita está en la casita vieja
Donde su primavera fue la luz de mi ser
Donde su primavera fue la luz de mi ser
Yo abandoné a mi madre después de adolescente
Allá que todo día que amanece en la casita vieja se enternece
Implorandole al cielo no más que por mi bien
Pero aunque yo esté ausente, lejos de aquel bohío
No olvidaré hasta el día de mi muerte
Que ella es mi madre, aquel tesoro mío
Un ser que es invaluable en cariño y amor
Pero aunque yo esté ausente, lejos de aquel bohío
No olvidaré hasta el día de mi muerte
Que ella es mi madre, aquel tesoro mío
Un ser que es invaluable en cariño y amor
Un ser que es invaluable en cariño y amor
Oude Casita
Daar achter de berg, ver van waar ik woon
Is er een geliefde plek en een schat, dat is mijn moeder
En de herinnering aan een oude casita, de plek waar ik geboren ben
Gelukkig moederhuis waar ik jarenlang
Bij mijn oude moeder was
En nu is ze alleen in de oude casita
Waar haar lente het licht van mijn bestaan was
Waar haar lente het licht van mijn bestaan was
Ik verliet mijn moeder na mijn tienerjaren
Daar, elke dag die aanbreekt in de oude casita, wordt ze ontroerd
Biddend tot de hemel, alleen voor mijn welzijn
Maar ook al ben ik afwezig, ver van dat hutje
Zal ik niet vergeten tot de dag van mijn dood
Dat zij mijn moeder is, die schat van mij
Een wezen dat onschatbaar is in genegenheid en liefde
Maar ook al ben ik afwezig, ver van dat hutje
Zal ik niet vergeten tot de dag van mijn dood
Dat zij mijn moeder is, die schat van mij
Een wezen dat onschatbaar is in genegenheid en liefde
Een wezen dat onschatbaar is in genegenheid en liefde