Con Dos Camas Vacias
Ni yo bordo pañuelos, ni tu rompes contratos
Ni yo mato por celos, ni tú mueres por mí
Y antes de que me quieras como se quiere a un gato
Me largo con cualquiera que se parezca a mi
De par en par te abro las puertas que me cierras
Me cuentan que el olvido no te sienta tan mal
La paz que has elegido es peor que mi guerra
Lo que pudo haber sido es lo que nunca será
Yo en cambio nunca supe ir a favor del viento
Que muerde las esquinas de esta ciudad impía
No abrá aprendiz de brujo que cubra el firmamento
Desde un hotel de lujo con dos camas vacías
Quién hará mi trabajo debajo de tu falda
La boca que era mía de qué boca será
El roto de tu ombligo ya no me da la espalda
Cuando pierdo contigo las ganas de ganar
Como pago al contado, nunca me falta un beso
Siempre que me confieso, me doy la absolución
Ya no cierro los bares, ni hago tantos excesos
Cada vez son más tristes las canciones de amor
Yo en cambio nunca supe ir a favor del viento
Que muerde las esquinas de esta ciudad impía
No abrá aprendiz de brujo que cubra el firmamento
Desde un hotel de lujo, con dos camas vacías
Quien hara tu trabajo entre mis pantalones
La boca que era mía de qué boca será
El roto de tu ombligo ya no me da la espalda
Cuando pierdo contigo las ganas de ganar
Maldices a la vida que empapa tus papeles
Maldices la tercera persona de mi hogar
Las uñas que se clavan, ahí donde más duele
Y se te corre el rimel, cuando te hacen llorar
Yo en cambio nunca supe ir a favor del viento
Que muerde las esquinas de esta ciudad impía
No abrá aprendiz de brujo que cubra el firmamento
Desde un hotel de lujo, con dos camas vacías
Met Twee Lege Bedden
Ik borduur geen zakdoeken, jij verbreekt geen contracten
Ik dood niet uit jaloezie, jij sterft niet voor mij
En voordat je me wilt zoals je een kat wilt
Zet ik het op een lopen met iemand die op mij lijkt
Ik open de deuren die je voor me sluit
Ze vertellen me dat vergeten je niet zo slecht staat
De vrede die je hebt gekozen is erger dan mijn oorlog
Wat had kunnen zijn is wat het nooit zal zijn
Ik daarentegen heb nooit geweten om met de wind mee te gaan
Die de hoeken van deze goddeloze stad bijt
Geen leerling van een tovenaar die de lucht bedekt
Vanuit een luxe hotel met twee lege bedden
Wie doet mijn werk onder jouw rok
De mond die van mij was, van welke mond zal het zijn
De scheur in je navel draait me niet meer de rug toe
Als ik met jou de zin om te winnen verlies
Als betaling contant, ontbreekt het me nooit aan een kus
Zolang ik me beken, geef ik mezelf de absolutie
Ik sluit de bars niet meer, maak niet zoveel uitspattingen
Steeds treuriger worden de liefdesliedjes
Ik daarentegen heb nooit geweten om met de wind mee te gaan
Die de hoeken van deze goddeloze stad bijt
Geen leerling van een tovenaar die de lucht bedekt
Vanuit een luxe hotel, met twee lege bedden
Wie doet jouw werk tussen mijn broeken
De mond die van mij was, van welke mond zal het zijn
De scheur in je navel draait me niet meer de rug toe
Als ik met jou de zin om te winnen verlies
Je vervloekt het leven dat je papieren doordrenkt
Je vervloekt de derde persoon in mijn huis
De nagels die zich vastklampen, daar waar het het meest pijn doet
En je mascara loopt uit als ze je laten huilen
Ik daarentegen heb nooit geweten om met de wind mee te gaan
Die de hoeken van deze goddeloze stad bijt
Geen leerling van een tovenaar die de lucht bedekt
Vanuit een luxe hotel, met twee lege bedden