395px

De Vulkaan van La Cruz

Darío Gómez

El Volcán de La Cruz

Con despecho quedó todo el mundo
La avalancha arrasó mucha gente
A unos los dejó triste, sin rumbo
Y a otros les dio el golpe de la muerte

El nevado del ruiz traicionero
Hizo más de lo pronosticado
Se llevó todo el pueblo de Armero
Chinchina también fue desangrado

Es un golpe que entristecio el alma
Y el despecho oprime el corazón
La tragedia que dejo el nevado
Quedo escrita con sangre y dolor

Fueron tantos los que allí murieron
La avalancha fue un golpe traidor
El caudal de aquel lodo maldito
Sin piedad allí los atrapó
El caudal de aquel lodo maldito
Sin piedad allí los atrapó

Una niña en su melancolía
Ante el mundo vibró el sentimiento
Con el solo mirar condolía
Y su muerte fue nuestro tormento

Mientras que todo el pueblo sufría
Esa noche allí nace un niñito
Que por fortuna cuenta con vida
Para el muno se llama Armerito

Es un golpe que entristecio el alma
Y el despecho oprime el corazón
La tragedia que dejo el nevado
Quedo escrita con sangre y dolor

Fueron tantos los que allí murieron
La avalancha fue un golpe traidor
El caudal de aquel lodo maldito
Sin piedad allí los atrapó
El caudal de aquel lodo maldito
Sin piedad allí los atrapó

De Vulkaan van La Cruz

Met wrok bleef de wereld achter
De lawine verwoestte veel mensen
Sommigen bleven verdrietig, zonder richting
En anderen kregen de doodssteek

De besneeuwde Ruíz, verraderlijk
Deed meer dan voorspeld was
Nam het hele dorp Armero mee
Chinchina werd ook leeggebloed

Het is een klap die de ziel bedroefde
En het wrok drukt op het hart
De tragedie die de besneeuwde achterliet
Is geschreven met bloed en pijn

Er zijn zoveel mensen daar gestorven
De lawine was een verraderlijke klap
De stroom van die vervloekte modder
Vatte hen genadeloos
De stroom van die vervloekte modder
Vatte hen genadeloos

Een meisje in haar melancholie
Voelde de wereld trillen
Met alleen haar blik bracht ze medeleven
En haar dood was onze kwelling

Terwijl het hele dorp leed
Die nacht werd er een jongetje geboren
Die gelukkig leeft
Voor de wereld heet hij Armerito

Het is een klap die de ziel bedroefde
En het wrok drukt op het hart
De tragedie die de besneeuwde achterliet
Is geschreven met bloed en pijn

Er zijn zoveel mensen daar gestorven
De lawine was een verraderlijke klap
De stroom van die vervloekte modder
Vatte hen genadeloos
De stroom van die vervloekte modder
Vatte hen genadeloos