395px

Sneeuwduinen

Dark Lunacy

Snowdrifts

"The snow forgotten now begins to fall on my pain
How many children found the eternal rest
Oh, want you take them in your whitest dream
And watching on, on deliverance from agony
Now I'm fallin down with you"

Silence, into the misery of my December
I realize how much you can hurt me, silence
Anguish, between to live and die I remember
I feel the memory of a prayer, "Peter" goes on

"Now disappear, save me from my decay
I wish for time to catch my fall
And spread my wings forever"

Deadly, into the cradle of Russian poetry
How many poems of bloody writings
"Straight along this street, I can't find relief"

Mortal, into the garden of barbed wire
How many flowers will see summer?
"Straight along this street, looking for relief"
"Peter" goes on

Peter be the great
For your son, for me
Peter buried alive
In this world, oppressive time

I an feel your heart
I can feel you're near, now
How many tears fall in the "frozen"
Ride, over, once, over
Ride my knight of bronze

"Now disappear, save me from my decay
I wish for time to catch my fall
And spread my wings forever"

Ride my knight of bronze

Sneeuwduinen

"De sneeuw, vergeten, begint nu te vallen op mijn pijn
Hoeveel kinderen vonden de eeuwige rust
Oh, wil je ze meenemen in je witste droom
En toekijken, op de bevrijding van de agonies
Nu val ik naar beneden met jou"

"Stilte, in de ellende van mijn december
Ik besef hoeveel je me kunt kwetsen, stilte
Lijden, tussen leven en dood herinner ik me
Ik voel de herinnering aan een gebed, 'Peter' gaat verder

"Nu verdwijn, red me van mijn verval
Ik wens dat de tijd mijn val opvangt
En mijn vleugels voor altijd spreidt"

"Dodelijk, in de wieg van de Russische poëzie
Hoeveel gedichten van bloederige geschriften
'Rechtdoor deze straat, ik kan geen verlichting vinden'"

"Sterfelijk, in de tuin van prikkeldraad
Hoeveel bloemen zullen de zomer zien?
'Rechtdoor deze straat, op zoek naar verlichting'
'Peter' gaat verder

"Peter, wees de grote
Voor jouw zoon, voor mij
Peter, levend begraven
In deze wereld, onderdrukkende tijd"

"Ik kan je hart voelen
Ik voel dat je dichtbij bent, nu
Hoeveel tranen vallen in de 'bevroren'
Rijd, over, eens, over
Rijd mijn bronzen ridder

"Nu verdwijn, red me van mijn verval
Ik wens dat de tijd mijn val opvangt
En mijn vleugels voor altijd spreidt"

"Rijd mijn bronzen ridder"

Escrita por: