En Un Rincon Del Alma
En un rincón del alma
Donde tengo la pena
Que me dejo tu adiós,
En un rincón del alma
Se aburre aquél poema
Que nuestro amor creo.
En un rincón del alma
Me falta tu presencia
Que el tiempo me robó,
Tu cara, tus cabellos
Que tantas noches nuestras
Mi mano acaricio.
En un rincón del alma
Me duelen los "te quiero"
Que tu pasión me dio,
Seremos muy felices
No te dejaré nunca...
Siempre serás mi amor.
En un rincón del alma
También guardo el fracaso
Que el tiempo me brindo,
Lo condeno en silencio
A buscar un consuelo
Para mi corazón.
Me parece mentira,
Después de haber querido
Como he querido yo,
Me parece mentira
Encontrarme tan solo
Como me encuentro hoy,
De que sirve la vida
Si a un poco de alegría,
Le sigue un gran dolor...
Me parece mentira
Que tampoco esta noche
Escucharé tu voz.
En un rincón del alma
Donde tengo la pena
Que me dejo tu adiós,
En un rincón del alma
Se aburre aquél poema
Que nuestro amor creó.
Con las cosas más bellas
Guardaré tu recuerdo
Que el tiempo no logró,
Sacarlo de mi alma,
Lo guardaré hasta el día
En que me vaya yo.
In Een Hoek Van De Ziel
In een hoek van de ziel
Waar ik de pijn heb
Die jouw afscheid me gaf,
In een hoek van de ziel
Verveelt dat gedicht
Dat onze liefde schiep.
In een hoek van de ziel
Mis ik jouw aanwezigheid
Die de tijd me afnam,
Jouw gezicht, jouw haren
Die zoveel van onze nachten
Mijn hand streelde.
In een hoek van de ziel
Doen de "ik hou van je"
Die jouw passie me gaf pijn,
We zullen heel gelukkig zijn
Ik laat je nooit gaan...
Je zult altijd mijn liefde zijn.
In een hoek van de ziel
Bewaar ik ook de mislukking
Die de tijd me gaf,
Ik veroordeel het in stilte
Om een troost te zoeken
Voor mijn hart.
Het lijkt wel een leugen,
Na zo te hebben gehouden
Zoals ik heb gehouden,
Het lijkt wel een leugen
Om zo alleen te zijn
Als ik me vandaag voel,
Wat heeft het leven voor zin
Als op een beetje vreugde,
Een grote pijn volgt...
Het lijkt wel een leugen
Dat ik ook vanavond
Jouw stem niet zal horen.
In een hoek van de ziel
Waar ik de pijn heb
Die jouw afscheid me gaf,
In een hoek van de ziel
Verveelt dat gedicht
Dat onze liefde schiep.
Met de mooiste dingen
Zal ik jouw herinnering bewaren
Die de tijd niet kon,
Uit mijn ziel halen,
Ik zal het bewaren tot de dag
Dat ik zelf ga.