Luna
Hoy la luna está triste y está sola;
Oculta en la noche.
Susurra entre dientes su pena,
Nunca conoció el sol que da la vida;
Tan solo la sombra,
Oscura y temida por ella.
Yo la veía tan poderosa,
Luna hermosa y hechicera;
Con su suave luz ella asombra,
A todos los que aman y sueñan.
Cada mañana la luz del alba
Va dominando mis pensamientos,
Y la luna no sabe nada;
Y la luna no sabe nada.
Cada mañana la luz del alba
Que cada día nos da esperanza,
Va anunciando un nuevo comienzo,
Y así poder seguir viviendo.
Cada noche me asomo a verla, y ella
Me ofrece su manto,
De plata encendida y estrellas.
Nunca conoció el sol que da la vida;
Tan solo la sombra,
Oscura y temida por ella.
Yo la veía tan poderosa,
Luna hermosa y hechicera;
Con su suave luz ella asombra,
A todos los que aman y sueñan.
Cada mañana la luz del alba
Va dominando mis pensamientos,
Y la luna no sabe nada;
Y la luna no sabe nada.
Cada mañana la luz del alba
Que cada día nos da esperanza,
Va anunciando un nuevo comienzo,
Y así poder seguir viviendo.
Cada mañana la luz del alba
Que cada día nos da esperanza;
Va anunciando un nuevo comienzo,
Y así poder seguir viviendo.
Luna
Vandaag is de maan verdrietig en alleen;
Verborgen in de nacht.
Ze fluistert tussen haar tanden haar pijn,
Nooit heeft ze de zon gekend die leven geeft;
Alleen de schaduw,
Donker en gevreesd door haar.
Ik zag haar zo krachtig,
Mooie en betoverende maan;
Met haar zachte licht verrast ze,
Iedereen die houdt en droomt.
Elke ochtend beheerst het ochtendgloren
Mijn gedachten,
En de maan weet niets;
En de maan weet niets.
Elke ochtend het ochtendgloren
Dat ons elke dag hoop geeft,
Aankondigt een nieuw begin,
En zo kunnen we blijven leven.
Elke nacht kijk ik naar haar, en zij
Biedt me haar mantel aan,
Van brandend zilver en sterren.
Nooit heeft ze de zon gekend die leven geeft;
Alleen de schaduw,
Donker en gevreesd door haar.
Ik zag haar zo krachtig,
Mooie en betoverende maan;
Met haar zachte licht verrast ze,
Iedereen die houdt en droomt.
Elke ochtend beheerst het ochtendgloren
Mijn gedachten,
En de maan weet niets;
En de maan weet niets.
Elke ochtend het ochtendgloren
Dat ons elke dag hoop geeft,
Aankondigt een nieuw begin,
En zo kunnen we blijven leven.
Elke ochtend het ochtendgloren
Dat ons elke dag hoop geeft;
Aankondigt een nieuw begin,
En zo kunnen we blijven leven.
Escrita por: Juan Pachecho Fernández