Condenado a tu amor
Adonde fué la flor que tanto amé
Tu inocencia y tu calor
El refugio de tu piel
Adonde están los lábios donde hallé la eternidad
Ilusión que nunca volverá
Tú y la soledad
Noches sin estrellas donde muero de dolor
Hoy las horas llenan los recuerdos de tu adiós
Una despedida y un final
Condenado a tu amor
Prisionero del tiempo
Encerrado en los besos que no quiero olvidar
Hoy me estrello con las sombras del ayer
Y no sé como escapar
De este amor imenso
Condenado a tu amor
Sentenciado a quererte
El dolor de no verte
No lo puedo evitar
Sólo espero alguna vez volver a tí
Pues no sé como vivir
Desde el mismo día en que te perdí
Tú y la soledad
Noches sin estrellas donde muero de dolor
Hoy las horas llenan los recuerdos de tu adiós
Una despedida y un final
Condenado a tu amor
Prisionero del tiempo
Encerrado en los besos que no quiero olvidar
Hoy me estrello con las sombras del ayer
Y no sé como escapar
De este amor imenso
Condenado a tu amor
Sentenciado a quererte
El dolor de no verte
No lo puedo evitar
Sólo espero alguna vez volver a tí
Pues no sé como vivir
Desde el mismo día en que te perdí...
Veroordeeld tot jouw liefde
Waar is de bloem die ik zo liefhad
Jouw onschuld en jouw warmte
De schuilplaats van jouw huid
Waar zijn de lippen waar ik de eeuwigheid vond
Illusie die nooit meer terugkomt
Jij en de eenzaamheid
Nachten zonder sterren waar ik sterf van de pijn
Vandaag vullen de uren de herinneringen aan jouw afscheid
Een afscheid en een einde
Veroordeeld tot jouw liefde
Gevangene van de tijd
Opgesloten in de kussen die ik niet wil vergeten
Vandaag bots ik tegen de schaduwen van gisteren
En ik weet niet hoe te ontsnappen
Aan deze immense liefde
Veroordeeld tot jouw liefde
Veroordeeld om van je te houden
De pijn van jou niet te zien
Kan ik niet vermijden
Ik hoop alleen dat ik ooit weer bij jou terugkom
Want ik weet niet hoe te leven
Sinds de dag dat ik je verloor
Jij en de eenzaamheid
Nachten zonder sterren waar ik sterf van de pijn
Vandaag vullen de uren de herinneringen aan jouw afscheid
Een afscheid en een einde
Veroordeeld tot jouw liefde
Gevangene van de tijd
Opgesloten in de kussen die ik niet wil vergeten
Vandaag bots ik tegen de schaduwen van gisteren
En ik weet niet hoe te ontsnappen
Aan deze immense liefde
Veroordeeld tot jouw liefde
Veroordeeld om van je te houden
De pijn van jou niet te zien
Kan ik niet vermijden
Ik hoop alleen dat ik ooit weer bij jou terugkom
Want ik weet niet hoe te leven
Sinds de dag dat ik je verloor...