Barcos de Papel
Un eclipse de silencios
Un atardecer en cualquier café
Mis palabras no tienen dueño
Que las quiera entender
Vagabundo de deseos
Capitán sin fe de barcos de papel
Remolino de pensamientos
Cuando veo amanecer
Y que solitas se quedan las olas
Cuando el sol se agota
Y que solito me quedao esperándote
buscando tu perdón
No supe que decir al verte allí
Mirándome sin prestarme atención
No supe que decir y "enamorao" de ti
Voy pasando las horas
No supe que decir ni a que acudir
Quizás mujer merezca tu perdón
No tengo a donde ir y enamorao de ti
Mi corazón se ahoga
Tus te quieros no los quiero
Si son de papel, barcos de papel
Tu recuerdo ya lo llevo
Clavaito en mi piel
Pago el precio sin dinero
Ven y asómate a mi sensatez
No merezco ser tu dueño ni tampoco perder
Y que solitas se quedan las olas, cuando el sol se agota
Y que solito me quedao esperandote
Buscando tu perdón
No supe que decir al verte allí
Mirándome sin prestarme atención
No supe que decir y enamorao de ti
Voy pasando las horas
No supe que decir ni a que acudir
Quizás mujer merezca tu perdón
No tengo a donde ir y enamorao de ti
Mi corazón se ahoga
Ahora navego sorteando puertos de resentimientos
Los siete mares si hace falta por ti cruzaré
En barcos de papel
No supe que decir al verte allí
Mirándome sin prestarme atención
No supe que decir y enamorao de ti
Voy pasando las horas
No supe que decir ni a que acudir
Quizás mujer merezca tu perdón
No tengo a donde ir y enamorao de ti
Mi corazón se ahoga
De mis dudas soy el dueño
Al menos me queda eso
Papieren Schepen
Een eclips van stiltes
Een zonsondergang in elk café
Mijn woorden hebben geen eigenaar
Die ze wil begrijpen
Zwerver van verlangens
Kapitein zonder geloof van papieren schepen
Draaiing van gedachten
Als ik de dageraad zie
En hoe eenzaam blijven de golven
Als de zon opraakt
En hoe eenzaam ben ik blijven wachten op jou
Zoekend naar jouw vergeving
Ik wist niet wat te zeggen toen ik je daar zag
Naar me kijkend zonder aandacht voor mij
Ik wist niet wat te zeggen en 'verliefd' op jou
Verdrijf ik de uren
Ik wist niet wat te zeggen of waarheen te gaan
Misschien, vrouw, verdien ik jouw vergeving
Ik heb geen plek om heen te gaan en verliefd op jou
Verdrinkt mijn hart
Jouw 'ik hou van jou' wil ik niet
Als het van papier is, papieren schepen
Jouw herinnering draag ik al
Die zit diep in mijn huid
Ik betaal de prijs zonder geld
Kom en kijk naar mijn gezond verstand
Ik verdien het niet om jouw eigenaar te zijn, noch om te verliezen
En hoe eenzaam blijven de golven, als de zon opraakt
En hoe eenzaam ben ik blijven wachten op jou
Zoekend naar jouw vergeving
Ik wist niet wat te zeggen toen ik je daar zag
Naar me kijkend zonder aandacht voor mij
Ik wist niet wat te zeggen en verliefd op jou
Verdrijf ik de uren
Ik wist niet wat te zeggen of waarheen te gaan
Misschien, vrouw, verdien ik jouw vergeving
Ik heb geen plek om heen te gaan en verliefd op jou
Verdrinkt mijn hart
Nu navigeer ik langs havens van wrok
De zeven zeeën, als het moet, zal ik voor jou oversteken
In papieren schepen
Ik wist niet wat te zeggen toen ik je daar zag
Naar me kijkend zonder aandacht voor mij
Ik wist niet wat te zeggen en verliefd op jou
Verdrijf ik de uren
Ik wist niet wat te zeggen of waarheen te gaan
Misschien, vrouw, verdien ik jouw vergeving
Ik heb geen plek om heen te gaan en verliefd op jou
Verdrinkt mijn hart
Van mijn twijfels ben ik de eigenaar
Tenminste, dat heb ik nog.