El Universo Entre Tus Ojos
Constelaciones hechas de pecas
Adornan la Tierra entre dos planetas
En el cielo
Sobrevuelan un par de cometas
Como astronauta en esta misiva
Sé que hay agujeros negros en tus pupilas
Y atrapan
A todo el que mira
Me deslizo por el tobogán de tu nariz
Y caigo en el cráter que se te forma cuando estás feliz
Aterrizajes de emergencia en tu piel
Para comprobar que todo sigue bien
En el universo entre tus ojos floto yo
En mi nave espacial, solo en mi misión
Pero estás a años luz
No sé si llega la señal
O si solo soy
Una estrella fugaz
Tus arrugas de cuando te enfadas
Las anillas de esta galaxia
Tu cerebro
Un satélite bajo tus gafas
Y el pelo que a veces se escapa
Entre tus marcas de polvo de hadas
Soy Peter Pan
¿Tú nunca jamás?
De tus pestañas ya no me caigo
Y si lo hago la gravedad
Siempre me devuelve a ti
Un destello de luz, una bola de fuego
Un eclipse lunar, cada vez que no te veo
En el universo entre tus ojos floto yo
En mi nave espacial, solo en mi misión
Pero estás a años luz
No sé si llega la señal
O si solo soy
Una estrella fugaz
Mercurio me advierte de tu calor
Marte presume tener tu corazón
Venus y Júpiter hasta Plutón
Me dicen que vuelva a la Tierra o pierdo el control
Si solo soy una estrella fugaz
Pide un deseo y déjame en paz
Sé que no lo harás
No habrá Big Bang
Het Universum Tussen Jouw Ogen
Sterrenbeelden gemaakt van sproeten
Versieren de aarde tussen twee planeten
In de lucht
Een paar kometen vliegen voorbij
Als astronaut in deze boodschap
Weet ik dat er zwarte gaten in je pupillen zijn
En ze vangen
Iedereen die kijkt
Ik glijd van de glijbaan van je neus
En val in de krater die ontstaat als je blij bent
Noodlandingen op je huid
Om te controleren of alles goed gaat
In het universum tussen jouw ogen zweef ik
In mijn ruimteschip, alleen in mijn missie
Maar je bent lichtjaren weg
Ik weet niet of het signaal aankomt
Of dat ik gewoon
Een vallende ster ben
Je rimpels als je boos bent
De ringen van dit sterrenstelsel
Je brein
Een satelliet onder je bril
En het haar dat soms ontsnapt
Tussen je sporen van feeënstof
Ik ben Peter Pan
Jij nooit meer?
Van je wimpers val ik niet meer
En als ik dat doe, brengt de zwaartekracht
Mij altijd terug naar jou
Een flits van licht, een vuurbal
Een maansverduistering, elke keer dat ik je niet zie
In het universum tussen jouw ogen zweef ik
In mijn ruimteschip, alleen in mijn missie
Maar je bent lichtjaren weg
Ik weet niet of het signaal aankomt
Of dat ik gewoon
Een vallende ster ben
Mercurius waarschuwt me voor jouw warmte
Mars pronkt met jouw hart
Venus en Jupiter tot aan Pluto
Ze zeggen dat ik terug naar de aarde moet of de controle verlies
Als ik gewoon een vallende ster ben
Doe een wens en laat me met rust
Ik weet dat je het niet zult doen
Er zal geen Big Bang zijn