Nieznajomy
Witaj nieznajomy, nawet nie wiem jak na imię masz
Patrzę na ciebie i myślę: czy to ja za kilka lat?
Za oknem szarość wchodzi w sen
Ty wciąż nie mówisz do mnie nic
Na tym pustkowiu mieszka śmierć
Czy to tylko część mojego snu?
Powiedz mi
Ściany się burzą, szyby pękają na raz
Lecę w dół przez błędy wszystkich lat
Widzę wyraźnie pełne rozczarowań twarze
A w oczach ból i gniew uśpionych zdarzeń
Kłamałem więcej niż kiedykolwiek chciałbym przyznać
A w mych żyłach płynęła krew zimniejsza niż stal
Dlatego dzisiaj jestem całkiem sam
Mój nieznajomy, czy widzisz to co ja?
Jak to możliwe, ze ktokolwiek ufał mi?
Pozornie szczery, lecz nigdy tak jak dziś
To samo miejsce, ten sam zmęczony strach
Wśród tłumu ludzi odbijam się od dna
Stranger
Hey there, stranger, I don’t even know your name
I look at you and wonder: is this me in a few years?
Outside, the gray creeps into a dream
You still haven’t said a word to me
In this wasteland, death resides
Is this just part of my dream?
Tell me
The walls are crashing, windows shatter all at once
I’m falling down through the mistakes of all these years
I see clearly the faces full of disappointment
And in their eyes, the pain and anger of buried events
I’ve lied more than I’d ever want to admit
And in my veins flows blood colder than steel
That’s why today I’m all alone
My stranger, do you see what I see?
How is it possible that anyone ever trusted me?
Seemingly sincere, but never like today
The same place, the same tired fear
Among the crowd, I’m hitting rock bottom