忘れじの言の葉 (wasureji no kotonoha)
ことのはをつむいで
kotonoha o tsumui de
まどろんだうたかた
madoron da uta kata
たびびとまよいこむ
tabibito mayoikomu
おとぎのふかいきり
otogi no fukai kiri
さしみびたてのひら
sashinobe ta tenohira
そっとふれるよかん
sotto fureru yokan
うけとめてこぼれた
uketome te kobore ta
ひかりのいっとしすく
hikari no ittoshi suku
らでぃだでぃでぃだ
la di da di di da
おもかげをつのってほほえんだまぼろし
omokage o tsunotte hohoenda maboroshi
おもいのはてるばしょ
omoi no hateru basho
まだはるかとうくて
mada haruka tōku te
もとめさがしてさまや
motome sagashi te sa maya
おとやげてうたわれて
oto yagate utaware te
いくせん、いくまんいく
iku sen, iku man iku
おくのせんりつとなる
oku no senritsu to naru
いつかうしないうばわれ
itsuka ushinaiubaware
てきえるさがれても
te kieru sagarete mo
それはわすれられることなき
sore wa wasure rareru kotonaki
ものがたり
monogatari
ゆびさきをからめて
yubisaki o karame te
ふれるだれかのゆめ
fureru dareka no yume
きざまれたおもいの
kizamare ta omoi no
ことだまだけがひびく
kotodama dake ga hibiku
ことのはをつむいで
kotonoha o tsumui de
まどろんだうたかた
madoron da uta kata
たびびとのなまえを
tabibito no namae o
おとぎばなしという
otogibanashi to iu
もとめさがしてさば
motome sagashi te saba
やおとやげてみちとなり
ya-oto yagate michi to nari
いくせん、いくまにいく
iku sen, iku mani iku
おくのえいゆうはゆく
oku no eiyū wa yuku
いつかうしないうばわれ
itsuka ushinaiubaware
てきえるさだめでも
te kieru sadame demo
それはわすれられる
sore wa wasure rareru
ことなくここにある
koto naku koko ni aru
もとめさがしてさまや
motome sagashi te sa maya
おとやげてうたわれて
oto yagate utaware te
いくせん、いくまいくおく
iku sen, iku man iku oku
のせんりつとなる
no senritsu to naru
いつかうしないうばわれ
itsuka ushinaiubaware
てきえるさだめでも
te kieru sadame demo
それはわすれられる
sore wa wasure rareru
ことなきものがたり
koto naki monogatari
でぃでぃだらでぃでぃだ
di di da la di di da
De woorden weven
De woorden weven
In een dromerige schaduw
De reiziger verdwaalt
In een diep sprookjesachtig mist
Met een hand vol sashimi
Voel ik voorzichtig de voorbode
Wat ik opvang, valt eruit
Een straal van licht, zo klein
La-di-da-di-da
De schaduw van herinneringen glimlacht
De plek waar gedachten eindigen
Is nog steeds ver weg
Zoekend naar wat verloren is
De klank wordt gezongen
Duizenden, miljoenen
Worden de resonantie van de diepte
Ooit verloren en afgenomen
Zelfs als het vervaagt
Zal het nooit vergeten worden
Een verhaal
Met vingers die zich verstrengelen
Voel ik iemands droom
Alleen de woorden van de gedachten
Weerklinken hier
De woorden weven
In een dromerige schaduw
De naam van de reiziger
Is een sprookje
Zoekend naar wat verloren is
De klank wordt een pad
Duizenden, miljoenen
De helden van de diepte gaan
Ooit verloren en afgenomen
Zelfs als het vervaagt
Zal het hier zijn
Zonder vergeten te worden
Zoekend naar wat verloren is
De klank wordt gezongen
Duizenden, miljoenen
Worden de resonantie van de diepte
Ooit verloren en afgenomen
Zelfs als het vervaagt
Zal het nooit vergeten worden
Een verhaal zonder einde
Di-di-da-la-di-di-da