Past Friendships
Countless hours sitting.
Wasted another day.
Seemed important.
Best friends seem so inseparable.
Aimless missions now alone.
I'll slowly walk the long way home through the city we grew up in,
never glancing at the monuments that hold our memory like a picture.
And the school yard we used to hide in holds the ghost of our old friendship.
My friend, I'll walk alone without you.
Can you still look at the photos we took without a second to catch your breath?
The ones I gave you upon leaving.
Can you still feel that?
I never thought we'd slowly walk our different directions.
I'll have to go on without you.
Vervlogen Vriendschappen
Ontelbare uren zitten.
Weer een dag verspild.
Het leek belangrijk.
Beste vrienden leken zo onafscheidelijk.
Doelloze missies nu alleen.
Ik zal langzaam de lange weg naar huis lopen door de stad waar we zijn opgegroeid,
nooit kijkend naar de monumenten die onze herinnering vasthouden als een foto.
En de schoolplaats waar we ons verstopt hielden, draagt de geest van onze oude vriendschap.
Mijn vriend, ik zal alleen lopen zonder jou.
Kun je nog naar de foto's kijken die we maakten zonder even op adem te komen?
Degenen die ik je gaf bij het afscheid.
Kun je dat nog voelen?
Ik had nooit gedacht dat we langzaam onze eigen wegen zouden gaan.
Ik zal verder moeten zonder jou.