Hunker
Het zit in de lucht
Het druipt van de muren
Het valt uit de tassen
Van de mensen op straat
Het staat in de ogen
Van de jongens in disco's
De meisjes in tricots
Strak van gelaat
Het galmt door de gangen
Van de flats en de metro's
Het schreeuwt van de daken
En het scheurt in de auto's
Het zingt in de lucht
Het knalt tegen muren
Het hangt in de huizen
Het kruipt waar het gaat
Het knaagt in fabrieken
Het zeurt in de kroegen
Het sist als een druppel
Op een gloeiende plaat
Het laat niet meer los
Hunker
Het zingt in de lucht
Het hangt in de huizen
Het valt uit de kassen
Van de mensen op straat
Hunker
Het staat in de ogen
Van jongens in disco's
Meisjes in tricots
Strak van gelaat
Het spoort over het asfalt
Op een zaterdagmorgen
Het komt met een klap
En het gaat niet meer zonder
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los
Het laat niet meer los
Hunker, hunker
Hunker, hunker
Willen, niet kunnen
Er moet iets gebeuren
Deze wereld te krap
Geen lucht te verbeuren
Het zit diep van binnen
Te stuiten naar buiten
Dat groene reptiel
Dat bijt en dat zuigt aan de punt van je ziel
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los
Het laat niet meer los
Het laat niet meer los
Het laat niet meer los
Hunker, hunker
Hunker
Anhelo
Está en el aire
Gotea de las paredes
Caen de las bolsas
De la gente en la calle
Está en los ojos
De los chicos en las discotecas
Las chicas en tops
Apretados de rostro
Resuena por los pasillos
De los edificios y el metro
Grita desde los techos
Y se escucha en los autos
Canta en el aire
Golpea contra las paredes
Se cierne en las casas
Se arrastra por donde va
Roña en las fábricas
Molesta en los bares
Sisea como una gota
En una placa caliente
No suelta más
Anhelo
Canta en el aire
Se cierne en las casas
Caen de las bolsas
De la gente en la calle
Anhelo
Está en los ojos
De los chicos en las discotecas
Chicas en tops
Apretados de rostro
Recorre el asfalto
En una mañana de sábado
Viene con un golpe
Y ya no se va
No suelta más cuando ataca
No suelta más cuando ataca
No suelta más cuando ataca
No suelta más
No suelta más
Anhelo, anhelo
Anhelo, anhelo
Querer, no poder
Algo debe suceder
Este mundo es estrecho
No hay aire que perder
Está en lo más profundo
Buscando salir
Ese reptil verde
Que muerde y succiona en la punta de tu alma
No suelta más cuando ataca
No suelta más cuando ataca
No suelta más cuando ataca
No suelta más
No suelta más
No suelta más
No suelta más
Anhelo, anhelo
Anhelo