Meisje van zestien
Haar ouders hadden het niet rijk
Zij kwam niet uit een villawijk
Toch was 'r niets meer dat haar bond
Zijgaf zich aan een vagebond
Die sprak van liefde, 't oud verhaal
En zij geloofde 't allemaal
Zo ging ze weg, ze nam niets mee
Alleen haar jeugd en het idee
Dat hij haar man was, zij zijn vrouw
En het altijd zo blijven zou
refr.:
Arm kind, zestien lentes zo pril
Ach, wat lig je hier stil
Langs de kant van de weg
Zij trokken voort van stad tot stad
Omdat hij ruimte nodig had
Het zwerversleven was te zwaar
Niets voor een kind van zestien jaar
Haar liefde was haar levenslot
Ze ging er langzaam aan kapot
Zij kon de hartstocht niet weerstaan
Moest tot het einde verder gaan
Zij was geen kind, maar ook geen vrouw
En wist niet wat 'r komen zou
refr.
Zij werd vermoeid, zag bleek en vaal
Verloor haar jeugd, haar ideaal
Alleen haar liefde bleef bestaan
Toen ging hij weg bij haar vandaan
Toch had ze kunnen weten dat
Hij niet genoeg aan liefde had
Dat op een dag hij weg zou zijn
En zij alleen met spijt en pijn
Dat hij zolang een meisje had
Als stormwind speelt met een enkel blad
refr.(2x)
Chica de dieciséis años
Sus padres no eran ricos
Ella no venía de un barrio de mansiones
Pero no había nada que la atara
Se entregó a un vagabundo
Que hablaba de amor, la vieja historia
Y ella se lo creía todo
Así que se fue, no se llevó nada
Solo su juventud y la idea
De que él era su hombre, ella su mujer
Y así siempre sería
Estribillo:
Pobre niña, dieciséis años tan tiernos
Oh, qué quieto estás aquí
A un lado del camino
Viajaban de ciudad en ciudad
Porque él necesitaba espacio
La vida de vagabundo era demasiado dura
Nada para una niña de dieciséis años
Su amor era su destino
Se estaba destrozando lentamente
No podía resistir la pasión
Tenía que seguir adelante hasta el final
No era una niña, pero tampoco una mujer
Y no sabía qué le deparaba el futuro
Estribillo
Estaba cansada, pálida y desmejorada
Perdió su juventud, su ideal
Solo su amor permanecía
Entonces él se fue de su lado
Aun así, ella debería haber sabido
Que él no tenía suficiente con amor
Que un día se iría
Y ella se quedaría sola con arrepentimiento y dolor
Que durante tanto tiempo tuvo una chica
Como el viento juega con una hoja solitaria
Estribillo (2x)