Stampvol cafe
Iedereen is er en ik zit erbij
Vrienden, vriendinnen, maar niet van mij
Al ben ik hier wel, toch tel ik niet mee
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Ze lachen en lullen en ik hang erbij
Ze maken plezier maar niet met mij
Ik ben hier alleen en niet met z'n twee
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Kijk een pretpark in de regen mag er wezen
Als het gaat om eenzaamheid
Wat dacht je van een lekke band, wind tegen
En geen fietspomp op de afsluitdijk, oh
Dat is allemaal eenzaam en heel erg alleen
Dan wil je weg, waar kun je heen
Dat heet hier gezellig en iedereen doet mee
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Met een bos chrysanten bij een ouwe liefde langs
En alleen haar vriend is thuis
Of het uit het zicht verdwijnen van de achterlichten
Van de laatste trein naar huis
Iedereen is er en ik zit erbij
Niemand die hoorde wat ik net zei
Al ben ik hier wel, toch tel ik niet mee
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Niets is zo eenzaam als een stampvol cafe
Café lleno hasta el tope
Todos están aquí y yo estoy presente
Amigos, amigas, pero no son míos
Aunque esté aquí, no cuento
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Ríen y charlan y yo estoy ahí
Se divierten pero no conmigo
Estoy aquí solo y no en pareja
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Un parque de diversiones bajo la lluvia puede ser agradable
Cuando se trata de soledad
¿Qué tal una llanta pinchada, viento en contra
Y sin bomba de aire en el dique de cierre, oh
Todo eso es soledad y muy solitario
Quieres irte, ¿a dónde puedes ir?
Aquí lo llaman acogedor y todos participan
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Con un ramo de crisantemos visitando a un antiguo amor
Y solo su amigo está en casa
O ver desaparecer las luces traseras
Del último tren a casa
Todos están aquí y yo estoy presente
Nadie escuchó lo que acabo de decir
Aunque esté aquí, no cuento
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Nada es tan solitario como un café lleno hasta el tope
Escrita por: Huub Van der Lubbe / Pim Kops