Zeven
Kevers lieten rond jouw ogen
Mijn vriendin hun sporen na:
Honderdtwintig cirkelbogen,
't cijfer zeven en de ka.
Vele jaren zijn verstreken,
Groen is nu je koude mond.
Noodweer doet je oog al breken,
Wind fluit in je neusgat rond.
En wat jij denkt ben ik niet bij machte
Te doorzien, maar op een dag
Gaat de kist van jouw gedachte
Open met een luide slag.
Dan zijn jouw zoete dromen
Voor een ieder te verstaan,
Dan zal je geest naar buiten stromen,
Als drijfgas uit je gaan.
Wil je het verlangen wachten,
Dat van boven nederdaalt?
Tot je adem je gedachten
Diep in jou in woord vertaalt?
Ingehouden als we leven
Tellen we de dagen niet,
Maar elk jaar is het of je even
De minuten scherper ziet.
En wat jij denkt ben ik niet bij machte
Te doorzien, maar op een dag
Gaat de kist van jouw gedachte
Open met een luide slag.
Dan zijn jouw zoete dromen
Voor een ieder te verstaan.
Dan zal je geest naar buiten stromen
Als drijfgas uit je gaan.
Siete
Escarabajos dejaron alrededor de tus ojos
Mi novia sus huellas:
Ciento veinte arcos circulares,
El número siete y la carta.
Han pasado muchos años,
Verde es ahora tu fría boca.
El mal tiempo hace que tu ojo se quiebre,
El viento silba alrededor de tu nariz.
Y lo que piensas no soy capaz
De entender, pero un día
El ataúd de tu pensamiento
Se abrirá con un fuerte golpe.
Entonces tus dulces sueños
Serán entendidos por todos,
Entonces tu espíritu se escapará,
Como gas de escape de ti.
¿Quieres esperar el deseo,
Que desciende desde arriba?
¿Hasta que tu aliento traduzca
Tus pensamientos profundamente en palabras?
Contenidos mientras vivimos
No contamos los días,
Pero cada año es como si por un momento
Viéramos los minutos más claramente.
Y lo que piensas no soy capaz
De entender, pero un día
El ataúd de tu pensamiento
Se abrirá con un fuerte golpe.
Entonces tus dulces sueños
Serán entendidos por todos.
Entonces tu espíritu se escapará
Como gas de escape de ti.