Antonin Artaud
Aan de voet van een cypres
Zit vincent van gogh
In zijn handen ligt een mes
Maar hij denkt: en toch!
Zal ik er mee schilderen
Ik schilder een oor
Mijn denken mag verwilderen
Ik ga er mee door!
Scherp is de snede
Bot is het oor
Stom blijft de rede
Als ik door de stilte boor
Het heelal, vladimir, het heelal
Een varkensstal
Antonin Artaud
Am Fuß einer Zypresse
Sitzt Vincent van Gogh
In seinen Händen liegt ein Messer
Doch er denkt: und trotzdem!
Werde ich damit malen
Ich male ein Ohr
Mein Denken darf verwildern
Ich mache weiter!
Scharf ist die Klinge
Stumpf ist das Ohr
Stumm bleibt die Vernunft
Wenn ich durch die Stille bohre
Das Universum, Wladimir, das Universum
Ein Schweinestall