A BURRIÑA
A miña burriña
Cando vai pró muíño
Vai enfariñada
Cheíña de frío
E mais de xiada
Cando vai pró muíño
Vai chea de frío
Toda enfariñada
A miña burriña
Sempre vai cargada
Vai entrada ben a noite
Cando xa non hai nin lúa
María miña, tu nun durmes
Segues a tecerme a muda
Ollos negros, pel morena
Do traballo está tiznada
Cando todos van durmir-e
Tu segues atarefada
María, miña María
María miña del alma
Volves de lavar no río
Volves coa cara mollada
María, miña María
María miña del alma
Volves de lavar no río
Volves coa cara mollada
A miña burriña
Cando vai pró muíño
Vai enfariñada
Cheíña de frío
E mais de xiada
Cando vai pró muíño
Vai chea de frío
Toda enfariñada
A miña burriña
Sempre vai cargada
A MI BURRITA
A mi burrita
Cuando va al molino
Va empolvada
Llena de frío
Y más de escarcha
Cuando va al molino
Va llena de frío
Toda empolvada
A mi burrita
Siempre va cargada
Ya se va haciendo de noche
Cuando ya no hay ni luna
María mía, tú no duermes
Sigues tejiendo mi muda
Ojos negros, piel morena
Del trabajo está tiznada
Cuando todos van a dormir
Tú sigues ocupada
María, mi María
María mía del alma
Vuelves de lavar al río
Vuelves con la cara mojada
María, mi María
María mía del alma
Vuelves de lavar al río
Vuelves con la cara mojada
A mi burrita
Cuando va al molino
Va empolvada
Llena de frío
Y más de escarcha
Cuando va al molino
Va llena de frío
Toda empolvada
A mi burrita
Siempre va cargada