A Fonte
Filho de José Pereira e Clara Cerqueira
Renascido das cinzas, pra um dia voltar a ser poeira
A linha que melhor me define é real e verdadeira
Megalomania sem claustrofobia à minha beira
Minha parceira: O humildade, melhor amigo: o trabalho
Eu abracei o microfone, mas comecei pelo soalho
Diferente, inteligente, com distinto quociente
Rico por dentro como subsolo do médio oriente
Não julgo livros pela capa, seu interior é sumarento
Saiu-me o tiro pela culatra, outro no pé ao mesmo tempo
Não tenho palas, tenho valas para crânios cadavéricos
Como para faces repletas de todo o tipo de cosméticos
Produzo bombas sonoras, que há muito ignoras
Das quais não tocas, como a rádio, a determinadas horas
Música é a minha vida e a minha vida é música
Muito mais do que um negócio ou fama de figura pública
A fonte, a dádiva, o ódio, o amor
A solidão, a dor, guerreiro genial
A luz, o medo, a ilusão ao sonho
Do berço ao túmulo, sou especial
(Ex-peão)
Escolhe a tua máscara e entra na facha
Eu deixo-te escolher a tua campa
Eu dou-te estaladões vindos do nada
Que batem mais do que andares a cheirar essa branca
Mal traçada, a jugular rebenta
Jorra sangue pras paredes e pras folhas da sebenta
E eu parto, não entro em modas, entro em zen
Subo ao palco, gunas abrem rodas de slam
Não venhas dar a missa ao padre
Fundo movimentos como seitas, depois bazo sem me ter suicidado
Na verdade, estou no limiar da sanidade
Prestes a saltar do outro lado, está calado
(Shhhiu) tenho que me concentrar
Estas vozes que me falam ao ouvido já estão a gritar
Para, sente a vibração porque é rara
Causo avarias no sistema, Dealema
A fonte, a dádiva, o ódio, o amor
A solidão, a dor, guerreiro genial
A luz, o medo, a ilusão ao sonho
Do berço ao túmulo, sou especial
M… a… z… e
Mais atitude, zero ego
Convicto percorro o meu caminho com fé
Com valores humanos que nunca renego
A minha luta é contra a falta de sentimentos
Abro a porta do teu coração com pensamentos
Mais profundos que os abismos da alma
Mais astutos do que sábios com calma
Trago tácticas de sobrevivência urbana
Altero consciência nesta era desumana
Operação mental de decantação alquímica
Metal, transmutado, fim da escravatura psíquica
Do caos, da dor, do engano, da miséria
Emerge um novo mundo: Os teus sonhos matéria
O tempo não existe, mente e corpo em simbiose
Ergue-se a fénix, começa a metamorfose
A fonte, a dádiva, o ódio, o amor
A solidão, a dor, guerreiro genial
A luz, o medo, a ilusão ao sonho
Do berço ao túmulo, sou especial
(Eu sou) o quinto anjo.. Fusão
Mosto megacéfalo, com fome de som
Poeta encapuçado, vocábulo envenenado
Uma alucinação visual e acústica do diabo
(Eu sou) hipocentro que te abala por dentro
A sensação de choque que percorre o teu esqueleto
O meu fetiche pelo terror martela-me o cérebro
Desci à terra porque Cristo tem fobia de pregos
(Eu sou) alinhamento perfeito fora de ângulo
Vândalo quando canto, sonâmbulo quando ando
Manipulo músculo verbáculo (?)
Como um testículo ejaculo alfabeto diabólico para o óvulo
Tentáculos incrédulos especulam o meu cálculo
Não me atingem, o meu pináculo mental nem a binóculo
Terráqueo sem vínculo do berço ate ao túmulo
Engole o fogo do meu íntimo, inspector mórbido
A fonte, a dádiva, o ódio, o amor
A solidão, a dor, guerreiro genial
A luz, o medo, a ilusão ao sonho
Do berço ao túmulo, sou especial
De Bron
Zoon van José Pereira en Clara Cerqueira
Herboren uit de as, om op een dag weer stof te zijn
De lijn die me het beste definieert is echt en waarachtig
Megalomanie zonder claustrofobie aan mijn zijde
Mijn partner: De nederigheid, beste vriend: het werk
Ik omarmde de microfoon, maar begon op de vloer
Anders, slim, met een onderscheidend quotiënt
Rijk van binnen zoals de ondergrond van het Midden-Oosten
Ik oordeel niet over boeken op hun kaft, hun binnenkant is sappig
De kogel kwam terug op me, weer een in mijn voet tegelijk
Ik heb geen schuilplaatsen, ik heb greppels voor dode hersenen
Zoals voor gezichten vol met allerlei soorten cosmetica
Ik produceer geluidsbommen, die je al lang negeert
Waarvan je niet aanraakt, zoals de radio, op bepaalde uren
Muziek is mijn leven en mijn leven is muziek
Veel meer dan een bedrijf of de roem van een publieke figuur
De bron, de gave, de haat, de liefde
De eenzaamheid, de pijn, geniale krijger
Het licht, de angst, de illusie van de droom
Van wieg tot graf, ik ben speciaal
(Ex-werknemer)
Kies je masker en stap in de rol
Ik laat je kiezen waar je begraven wilt worden
Ik geef je klappen die uit het niets komen
Die harder zijn dan wanneer je die witte snuift
Slecht getekend, de halsslagader barst
Bloed spuit tegen de muren en de bladen van het schrift
En ik ga, ik volg geen trends, ik ga zen
Ik stap het podium op, gangsters maken slam cirkels
Kom niet de mis voor de priester geven
Ik fundeer bewegingen als sekten, daarna ga ik zonder me te hebben zelfmoord gepleegd
In werkelijkheid sta ik op de rand van de waanzin
Op het punt om aan de andere kant te springen, wees stil
(Shhhiu) ik moet me concentreren
Deze stemmen die me in mijn oor spreken schreeuwen al
Stop, voel de vibratie want die is zeldzaam
Ik veroorzaak storingen in het systeem, Dealema
De bron, de gave, de haat, de liefde
De eenzaamheid, de pijn, geniale krijger
Het licht, de angst, de illusie van de droom
Van wieg tot graf, ik ben speciaal
M… a… z… e
Meer attitude, nul ego
Vastberaden loop ik mijn pad met geloof
Met menselijke waarden die ik nooit verloochen
Mijn strijd is tegen het gebrek aan gevoelens
Ik open de deur van je hart met gedachten
Dieper dan de afgronden van de ziel
Slimmer dan wijsheidsvolle kalmte
Ik breng tactieken van stedelijk overleven
Verander bewustzijn in dit onmenselijke tijdperk
Mentale operatie van alchemistische decantatie
Metaal, getransmuteerd, einde van psychische slavernij
Uit de chaos, de pijn, de misleiding, de ellende
Ontstaat een nieuwe wereld: Jouw dromen materie
De tijd bestaat niet, geest en lichaam in symbiose
De feniks rijst op, de metamorfose begint
De bron, de gave, de haat, de liefde
De eenzaamheid, de pijn, geniale krijger
Het licht, de angst, de illusie van de droom
Van wieg tot graf, ik ben speciaal
(Ik ben) de vijfde engel.. Fusie
Ik ben een megahoofd, hongerig naar geluid
Een gemaskerde dichter, vergiftigd woord
Een visuele en akoestische hallucinatie van de duivel
(Ik ben) het hypocentrum dat je van binnen schokt
Het schokgevoel dat door je skelet gaat
Mijn fetisj voor terror klopt in mijn hoofd
Ik daalde naar de aarde omdat Christus bang is voor spijkers
(Ik ben) perfecte uitlijning buiten hoek
Vandalen als ik zing, slaapwandelend als ik loop
Ik manipuleer verbale spieren (?)
Als een teelbal ejakuleer ik een demonisch alfabet naar de eicel
Incredibele tentakels speculeren over mijn berekening
Ze raken me niet, mijn mentale piek zelfs niet met een verrekijker
Aardbewoner zonder binding van wieg tot graf
Slok het vuur van mijn binnenste, morbide inspecteur
De bron, de gave, de haat, de liefde
De eenzaamheid, de pijn, geniale krijger
Het licht, de angst, de illusie van de droom
Van wieg tot graf, ik ben speciaal