La Culpa De Todo La Tiene Yoko Ono
La culpa de todo la tiene Yoko Ono
y el espíritu de Lennon que le sale por los poros.
¿Por quién doblan ahora todas las campanas?
¿Por qué Uri Geller doblaba cucharas?
¿Por qué al despertarme tengo legañas?
¿Quién quema el monte y quién lo apaga?
Y aquí estamos todos fumando y esperando,
mirando las obras con los jubilados.
Porque ya no nos dejan vivir de los kleenex
ni de acomodar a la gente en el cine.
El kilo de cartón a caído en picado.
Pasó la moda del San Pancracio.
La gente no quiere coger propaganda
y ya nadie consume castañas asadas.
Otra chochona y otro payasete.
Perrito piloto, chupete de la suerte.
Situación apurada, discurre o rabia.
Paciencia hoy y hambre mañana.
La culpa de todo la tiene Yoko Ono
y el espíritu de Lennon que le sale por los poros.
Y aquí estamos todos fumando y esperando,
mirando el decomisos con los jubilados.
Porque ya nadie compra rubio americano,
ni mecheros de colores a precio de saldo.
Y ya no es negocio limpiar parabrisas,
ni llorarle a las viejas que salen de misa.
Y con el piedrasonic o el tocomocho
no sacas en limpio ni pal calimocho.
Y en el metro ahí están como siempre los guardas jurados
quitándoles los puestos a los indios,
moros y africanos que venden barato.
Y pienso con mi última neurona.
¿Por quién doblan ahora todas las campanas?
¿Por qué Uri Geller doblaba cucharas?
¿Por qué al despertarme tengo legañas?
¿Quién quema el monte y quién lo apaga?
La culpa de todo la tiene Yoko Ono
y el espíritu de Lennon que le sale por los poros.
Yoko Ono is de schuld van alles
De schuld van alles ligt bij Yoko Ono
en de geest van Lennon die door zijn poriën komt.
Voor wie luiden nu alle klokken?
Waarom boog Uri Geller lepels?
Waarom heb ik bij het wakker worden korstjes?
Wie steekt het bos in brand en wie blust het?
En hier zitten we allemaal te roken en te wachten,
kijkend naar de werken met de gepensioneerden.
Omdat ze ons niet meer laten leven van de tissues
of van het plaatsen van mensen in de bioscoop.
De prijs van karton is als een steen naar beneden gevallen.
De mode van San Pancracio is voorbij.
Mensen willen geen reclame meer aannemen
en niemand koopt nog gebrande kastanjes.
Nog een ouwe zeur en nog een clown.
Puppy piloot, geluksfopspeen.
Benarde situatie, denk of razen.
Geduld vandaag en honger morgen.
De schuld van alles ligt bij Yoko Ono
en de geest van Lennon die door zijn poriën komt.
En hier zitten we allemaal te roken en te wachten,
kijkend naar de inbeslagnames met de gepensioneerden.
Omdat niemand nog Amerikaanse blonde koopt,
of gekleurde aanstekers voor een prikkie.
En het is geen zaak meer om autoruiten te wassen,
of om oude dames die uit de mis komen te bedelen.
En met de piedrasonic of de tocomocho
haal je er niet eens een cent mee voor de calimocho.
En in de metro zijn daar zoals altijd de beveiligers
hun plekken afnemend van de Indiërs,
Marokkanen en Afrikanen die goedkoop verkopen.
En ik denk met mijn laatste neuron.
Voor wie luiden nu alle klokken?
Waarom boog Uri Geller lepels?
Waarom heb ik bij het wakker worden korstjes?
Wie steekt het bos in brand en wie blust het?
De schuld van alles ligt bij Yoko Ono
en de geest van Lennon die door zijn poriën komt.