Krematorium
Moved like cattle to the assembling point, just a few spared.
Surrounded by stench of vomit and fear.
A finger pointed in my direction, a trail of blood my compass.
Fear burying my breath following the lifeless.
Inside the building agony bids me welcome, the horror revealed.
Blinded by night the windows are sealed.
The Sieg Rune enslaved me taking my very last pride this night.
My senses are slipping away forever.
Odourless carbon monoxide is leaving the building swiftly and fast.
Taken outside to burn with the rest.
Perished into snowflakes I fall down from the heavens above to down below.
There's no God to witness this relentless horror.
Krematorium
Beweegd als vee naar het verzamelpunt, slechts enkelen gespaard.
Omringd door de geur van braaksel en angst.
Een vinger wijst mijn kant op, een spoor van bloed mijn kompas.
Angst verstikt mijn adem, volgend de levenlozen.
Binnen in het gebouw verwelkomt de pijn me, de horror onthuld.
Blind door de nacht zijn de ramen verzegeld.
De Sieg Rune heeft me geknecht, neemt mijn laatste trots deze nacht.
Mijn zintuigen glijden voor altijd weg.
Geuroloze koolmonoxide verlaat het gebouw snel en vlug.
Buiten gebracht om te branden met de rest.
Vergaan in sneeuwvlokken val ik van de hemel naar beneden.
Er is geen God om deze meedogenloze horror te getuigen.
Escrita por: Deinonychus / Marco Kehren