Noche Sin Luciérnagas
Pues resulta que no puedo estar contigo
Más diciembre esta llamando
Y ahora me dejo llevar
Pues resulta que me voy es por lo pronto
Porque aquí acaba mi vuelo junto a ti
Porque no me verás más
Y porque resulta preciso
Que sigamos separados
Despedirnos es aún tiempo
Y con nosotros un asunto indispensable
Como el que un día nos unió
Despedir es devolver la libertad
Y es retomarme y caminar sin ir a ti
Y es volver a dibujarnos
Cuando no esta la otra parte
Que nos hiciera estrellar
Sí, mi amor!
Me dices si algo te pregunto
Pero tú no me amas ya de tiempo atrás
Lo callabamos pensando que el mundo seguía
Adelante porque nunca me decidiría a soltar
Mi vida
Que se muy bien
Que puede que la vida
Nunca más destelle igual
Pero en tanto habita
El tiempo entre nosotros
Y estas horas que lo dicen todo
Encuentran su lugar
Buscaré un silencio largo
Más allá de donde el viento
Que hoy me lleva determine la distancia
Y recordaré las horas a tu lado
Como el sabor que he probado
Nunca se llega a olvidar
Y cuando les mande mil mañanas nuevas
Y aun me ronde tu recuerdo
Algún presente me traerá
La resignación y olvido de venturas
Y momentos qué pasado son y que
Ya no volveran más
Y te llevaré conmigo y con mis pasos
Y con ello habré de aprender a vivir
Si bien sé que tu lo sabes, ya que tanto lo hemos visto
Todo empieza con nosotros donde vamos
Mi Vida
Queriendo como bien te quise yo
Quien se viene hoy a marchar
Pero cierto es que decir ya no te amo
Prolongo una despedida
Que emprendiste tiempo atrás
Y con ella me encamino
En esta noche sin luciérnagas
Que se abre con las llaves de tu nombreas
Nacht Zonder Vuurvliegjes
Het blijkt dat ik niet bij je kan zijn
Maar december roept al
En nu laat ik me meevoeren
Het blijkt dat ik ga, al is het voorlopig
Want hier eindigt mijn vlucht naast jou
Want je zult me niet meer zien
En omdat het nodig is
Dat we gescheiden blijven
Afscheid nemen is nog niet aan de orde
En met ons een onmisbaar iets
Zoals dat wat ons ooit verbond
Afscheid nemen is de vrijheid teruggeven
En het is me weer oppakken en lopen zonder jou
En het is ons opnieuw tekenen
Wanneer de ander er niet is
Die ons deed botsen
Ja, mijn liefde!
Je zegt me als ik je iets vraag
Maar je houdt al een tijd niet meer van me
We zwegen, denkend dat de wereld doorging
Omdat ik nooit de moed had om los te laten
Mijn leven
Dat weet ik heel goed
Dat het leven
Nooit meer hetzelfde zal schitteren
Maar zolang er tijd is
Tussen ons in
En deze uren die alles zeggen
Vinden hun plek
Ik zal een lange stilte zoeken
Verder dan waar de wind
Die me vandaag meeneemt, de afstand bepaalt
En ik zal de uren naast jou herinneren
Als de smaak die ik heb geproefd
Nooit te vergeten
En wanneer ik je duizend nieuwe ochtenden stuur
En je herinnering me nog steeds omringt
Zal een geschenk me brengen
De berusting en het vergeten van avonturen
En momenten die verleden zijn en die
Nooit meer terugkomen
En ik zal je met me meenemen en met mijn stappen
En daarmee zal ik leren leven
Als ik goed weet dat jij het weet, omdat we het zo vaak hebben gezien
Alles begint met ons waar we ook gaan
Mijn leven
Jij die ik zo goed heb liefgehad
Wie vandaag vertrekt
Maar het is waar dat zeggen dat ik niet meer van je hou
Ik verleng een afscheid
Dat je tijd geleden nam
En daarmee ga ik verder
In deze nacht zonder vuurvliegjes
Die opent met de sleutels van jouw naam