Kuoleman Sato
Ahnas paroni luokkasi väen,
Piilotti sadon hänen aitassa.
Väki on nälkäinen, rutto on kaikkialla,
Ihmiset kuolevat, hän, narttu, on kylläinen!
Me raadoimme, hän syö meidän leipää!
Jumala ei ole oikeuden mukainen!
Talonpojat ottivat kuokkija, lapioita,
Menivät saamaan korvaustaan!
Tanaan veri kaatuu!
Pahantekijä nukkuu makeasti,
Hän ei tiedä, että kuolema on lähellä…
Ressut vartiomiehet myös nukkuvat,
He eivät herää aamulla!
Puoliyö, kaikki nukkuvat,
Äkkiä ovi kaadu saranoilta,
Talonpojat herättivät paroniin
Ja panivat hänet syömään, kaikki hän katki!
Paroni särkyi ha-ha-ha
La cosecha de la muerte
El codicioso barón con su gente,
Escondió la cosecha en su granero.
La gente tiene hambre, la peste está en todas partes,
¡La gente muere, él, el perro, está saciado!
¡Nosotros trabajamos, él come nuestro pan!
¡Dios no es justo!
Los campesinos tomaron azadas y palas,
¡Fueron a reclamar lo que les corresponde!
¡Hoy la sangre se derrama!
El malhechor duerme placenteramente,
No sabe que la muerte está cerca...
Los guardias también duermen,
¡No se levantarán por la mañana!
Medianoche, todos duermen,
De repente, la puerta se cae de sus goznes,
Los campesinos despertaron al barón
¡Y lo obligaron a comer, todo se lo tragó!
El barón se rompió ja-ja-ja