Preciosa (part. Eliades Ochoa)
Como una paloma que entra por mi ventana
Se posa en mi silla tan quieta como si nada
Se queda tranquila, retosa, tirita y me habla
Preciosa tus ojos parecen hechos de cielo
Bonita yo sé que has venido a decir que me extrañas y el aire
Te trae como una fragancia y así sin respirar pasan las horas
La próxima vez que te vea será entre mis brazos
De nubes el blanco
Que arropa tus pupilas
Son grises y llueven y cuando hay tormenta
Son negros tus ojos mi vida
De nubes el blanco
Que arropa tus pupilas
Son grises y llueven y cuando
Amanece paracen de cielo tus ojos mi vida
Yo sé que un recuerdo profundo de amor nunca muere
Que vive por siempre y se esconde entre lo inexplicable
Tal vez el señor concedió tal perfecto deseo
Tal vez preferiste volar y ser libre
Y tarde o temprano realizaras ese sueño
Vendrás a mi vida con tantos te
Quiero y así sin respirar pasan las horas
La próxima vez que te vea será entre mis brazos
De nubes el blanco
Que arropan tus pupilas
Son grises y llueven y cuando hay tormenta
Son negros tus ojos mi vida
De nubes el blanco que arropa tus pupilas
Son grises y llueven y cuando
Amanece paracen de cielo tus ojos mi vida
De nubes el blanco
Que arropa tus pupilas
Son grises y llueven y cuando amanece
Paracen tus ojos mi vida hechos de cielo
Prachtig
Als een duif die door mijn raam komt
Zit ze stil op mijn stoel, zo rustig als niets
Ze blijft kalm, speelt, trilt en spreekt tegen me
Prachtig, je ogen lijken wel van de lucht
Mooi, ik weet dat je gekomen bent om te zeggen dat je me mist en de lucht
Brengt je als een geur en zo, zonder adem, verstrijken de uren
De volgende keer dat ik je zie, is het in mijn armen
Van wolken het wit
Dat je pupillen omhult
Zijn grijs en het regent en als er een storm is
Zijn je ogen zwart, mijn leven
Van wolken het wit
Dat je pupillen omhult
Zijn grijs en het regent en als
De ochtend aanbreekt, lijken je ogen van de lucht, mijn leven
Ik weet dat een diep herinnering van liefde nooit sterft
Dat het voor altijd leeft en zich verstopt tussen het onverklaarbare
Misschien heeft de Heer zo'n perfect verlangen gegeven
Misschien gaf je de voorkeur om te vliegen en vrij te zijn
En vroeg of laat zul je die droom waarmaken
Je komt in mijn leven met zoveel van je
Ik wil je en zo, zonder adem, verstrijken de uren
De volgende keer dat ik je zie, is het in mijn armen
Van wolken het wit
Dat je pupillen omhult
Zijn grijs en het regent en als er een storm is
Zijn je ogen zwart, mijn leven
Van wolken het wit dat je pupillen omhult
Zijn grijs en het regent en als
De ochtend aanbreekt, lijken je ogen van de lucht, mijn leven
Van wolken het wit
Dat je pupillen omhult
Zijn grijs en het regent en als de ochtend aanbreekt
Lijken je ogen, mijn leven, wel van de lucht.