395px

De Getelde Dagen (ft. Funambulista en Shinova)

Despistaos

Los Días Contados (part. Funambulista y Shinova)

Una semana más de abril
170 horas a tu lado
Noches y noches sin dormir
Siempre tuvimos los días contados

Vimos muchas puestas de sol
Amanecíamos siempre borrachos
Nunca decíamos adiós, nunca
Supimos que algo había empezado

Me acuerdo de tus prontos
Tus movidas, de tus idas y venidas
De tus fobias y tus filias
No sabes todo lo que me arrepiento
Cuando sueño que estoy dentro de tus piernas todavía

Puse rumbo a ningún lugar
Todo este tiempo he estado tan perdido
Amigo de la soledad
Soy como un caminante sin camino

Todo acabó y fue tan fugaz
No terminamos lo que construimos
Ahora nos toca recordar
Que somos marionetas del destino

Me acuerdo de tus prontos
Tus movidas, de tus idas y venidas
De tus fobias y tus filias
No sabes todo lo que me arrepiento
Cuando sueño que estoy dentro de tus piernas todavía

No fue lo que pudo ser, qué extraña esta forma de doler

Me acuerdo de tus prontos
Tus movidas, de tus idas y venidas
De tus fobias y tus filias
No sabes todo lo que me arrepiento
Cuando sueño que estoy dentro de tus piernas todavía

Me acuerdo de tus prontos
Tus movidas, de tus idas y venidas
De tus fobias y tus filias
No sabes todo lo que me arrepiento
Cuando sueño que estoy dentro de tus piernas todavía

Una semana más de abril, 170 horas a tu lado

De Getelde Dagen (ft. Funambulista en Shinova)

Een week meer in april
170 uren aan jouw zijde
Nachten en nachten zonder slaap
Altijd hadden we de dagen geteld

We zagen veel zonsondergangen
We werden altijd dronken wakker
We zeiden nooit vaarwel, nooit
We wisten dat er iets was begonnen

Ik herinner me jouw buien
Jouw gedoe, jouw komen en gaan
Jouw angsten en jouw voorkeuren
Je weet niet hoeveel ik spijt heb
Als ik droom dat ik nog steeds tussen jouw benen zit

Ik zette koers naar nergens
De hele tijd ben ik zo verloren geweest
Vriend van de eenzaamheid
Ik ben als een wandelaar zonder pad

Alles eindigde en het was zo vluchtig
We hebben niet afgemaakt wat we bouwden
Nu is het tijd om te herinneren
Dat we marionetten van het lot zijn

Ik herinner me jouw buien
Jouw gedoe, jouw komen en gaan
Jouw angsten en jouw voorkeuren
Je weet niet hoeveel ik spijt heb
Als ik droom dat ik nog steeds tussen jouw benen zit

Het was niet wat het had kunnen zijn, wat een vreemde manier van pijn

Ik herinner me jouw buien
Jouw gedoe, jouw komen en gaan
Jouw angsten en jouw voorkeuren
Je weet niet hoeveel ik spijt heb
Als ik droom dat ik nog steeds tussen jouw benen zit

Ik herinner me jouw buien
Jouw gedoe, jouw komen en gaan
Jouw angsten en jouw voorkeuren
Je weet niet hoeveel ik spijt heb
Als ik droom dat ik nog steeds tussen jouw benen zit

Een week meer in april, 170 uren aan jouw zijde