João
João, morrem sonhos alados
Traz os olhos molhados
Tem silêncio por dentro
Mas diz tanta coisa pra não demonstrar
O joão que se mata vivendo de amor
Pedindo uma esmola, fazendo favor
Que vende uma escada e compra uma esteira
E deita na praia e na companheira
Mas que se arrepende no dia seguinte
Perante os amigos na mesa de uma bar
E é tão conhecido esse tipo de gente
O joão do ambiente que quer agradar
Traz as mãos estendidas, em dois braços cortados
Tem a alma criança mas pinta no rosto a imagem de um rei
João que se faz do que ainda não fez
Mas não tem coragem de ser de uma vez
Que sobe na escada e pisa na esteira
E compra uma praia e a companheira
João, está na hora
Resolve depressa que o amor vai embora
E te deixa na mão
Fora da verdade. longe do perdão [3x]
João
João, dromen sterven als vogels
Met tranen in zijn ogen
Er is stilte van binnen
Maar hij zegt zoveel zonder het te tonen
De João die zichzelf doodt door van liefde te leven
Vraagt om een aalmoes, doet een gunst
Die een ladder verkoopt en een mat koopt
En ligt op het strand met zijn vriendin
Maar zich de volgende dag weer bedenkt
Voor zijn vrienden aan de bar
En dit soort mensen is zo bekend
De João van de omgeving die wil behagen
Met uitgestoken handen, met twee afgehakte armen
Heeft een kinderlijke ziel maar schildert op zijn gezicht het beeld van een koning
João die doet alsof hij is wat hij nog niet is
Maar niet de moed heeft om het in één keer te zijn
Die op de ladder klimt en op de mat staat
En een strand koopt met zijn vriendin
João, het is tijd
Los het snel op, want de liefde gaat weg
En laat je in de steek
Buiten de waarheid, ver van vergeving [3x]