If
'まいちるきせつにまたあいましょう'ひろがるいたみのなかで
'Maichiru kisetsu ni mata aimashou' hirogaru itami no naka de
このままきおくにとけてしまえばはるをまつふたりのかげ
kono mama kioku ni tokete shimaeba haru wo matsu futari no kage
しつようにはだをむしばむもうわすれたはずなのに
Shitsuyou ni hada wo mushibamu mou wasureta hazu nanoni
あいされたきおくだけがのこされたくらいばしょ
aisareta kioku dake ga nokosareta kurai basho
もういくつきせつはめぐりおとをなくすことばたち
mou ikutsu kisetsu wa meguri oto wo nakusu kotobatachi
おきざりのこころをさがすすべさえみあたらない
okizari no kokoro wo sagasu sube sae miataranai
ゆれてとびちるこのこころ
Yurete tobichiru kono kokoro
ぼくはまた
boku wa mata
'まいちるきせつにまたあいましょう'ひろがるいたみのなかで
'Maichiru kisetsu ni mata aimashou' hirogaru itami no naka de
このままきおくにとけてしまえばはるをまつふたりのかげ
kono mama kioku ni tokete shimaeba haru wo matsu futari no kage
ゆれてとびちるこのこころおわるかぜにまっていくの
Yurete tobichiru kono kokoro owaru kaze ni matteiku no
きみがわらってくれたならそれだけで
kimi ga waratte kureta nara sore dake de
きおくはそらへいしきはつちにかえるとも
Kioku wa sora e ishiki wa tsuchi ni kaeru tomo
まじわるときをうかべてねむるの
majiwaru toki wo ukabete nemuru no
さくらのしたにうめたふたつのやくそくは
sakura no shita ni umeta futatsu no yakusoku wa
あせぬままにかたちをたもつの
asenu mama ni katachi wo tamotsu no
'まいちるきせつにまたあいましょう'ひろがるいたみのなかで
'Maichiru kisetsu ni mata aimashou' hirogaru itami no naka de
このままきおくにとけてしまえばはるをまつふたりのかげ
kono mama kioku ni tokete shimaeba haru wo matsu futari no kage
さよなら...さよなら...もうあえないけど
Sayonara... sayonara... mou aenai kedo
さよなら...ここでみまもるは
sayonara... koko de mimamoru wa
やくそくのはなまうそらで
yakusoku no hana mau sora de
さよなら
Sayonara
Als
'Laten we elkaar weer ontmoeten in het komende seizoen' in de uitgestrekte pijn
Als we zo in de herinnering oplossen, zijn daar de schaduwen van twee die op lente wachten
Noodzakelijk knaagt dit aan de huid, iets dat ik al was vergeten
Slechts de herinneringen aan de liefde blijven achter op deze sombere plek
Hoeveel seizoenen zullen er nog verstrijken, woorden verliezen hun geluid
Zelfs de manier om mijn achtergelaten hart te vinden lijkt wel verdwenen
Dit onrustige hart dat trinqueert
Ik ben weer
'Laten we elkaar weer ontmoeten in het komende seizoen' in de uitgestrekte pijn
Als we zo in de herinnering oplossen, zijn daar de schaduwen van twee die op lente wachten
Dit onrustige hart dat trinqueert, wacht op de eindigende wind
Als jij maar weer zou lachen, dan is dat al genoeg voor mij
Herinneringen stijgen naar de lucht, bewustzijn keert terug naar de aarde
Dromend over het moment waarop we elkaar weer zouden ontmoeten
De twee beloftes die onder de kers zijn geplant
Behoudt hun vorm zonder te verwelken
'Laten we elkaar weer ontmoeten in het komende seizoen' in de uitgestrekte pijn
Als we zo in de herinnering oplossen, zijn daar de schaduwen van twee die op lente wachten
Vaarwel... vaarwel... we kunnen elkaar niet meer zien
Vaarwel... hier zal ik waken over
De belofte van de bloemen onder de lucht
Vaarwel.