Gaviota Herida
Qué buscas tú en mi alma
qué quieres mi vida de mí
no ves que ya no hay nada
que no hay palabras que decir
O acaso se te olvidan
Ay!, tus manos diciéndome adiós
cómo es que no recuerdas
mis ojos llorando tu amor
Que desde aquel momento
siento que vivo del dolor
y le ha quitado fuerza
al viento y a mi corazón
Aún recuerdo la gaviota
que voló un día llevándose entre sus alas
el alma mía y me hizo llorar
Sabía que la amaba tanto
quién no sabía cuándo la estaba adorando
cuánto sentía y se echó a volar
Y una gaviota linda yo vi alejar
llevándose mi vida, mi vida y más (Bis)
Quedó sin una estrella el cielo por ti
y la noche en tinieblas fue mi vivir
alguien dijo en la tarde se oyó el gemir
de un hombre muy solitario por su sentir
Solo por la gaviota que un día voló
y se llevó mi vida más que sé yo (Bis)
Dicen que el que se aleja
más fácil se le hace olvidar
pero aquel que se queda
siempre el recuerdo vivirá
De tanto sentimiento
Ay! el alma quiso doblegar
y el corazón sufriendo
queriendo el recuerdo matar
Hasta la piel me siento
que el sol me quemó sin cesar
testigo fue el silencio
que el llanto me hizo desahogar
Sé que en las playas del mar
las olas mueren y otras también volverán
por muy rebeldes también morirán
Has llegado a tu final
y eso me duele sé que muy triste estarás
también me hiere pero es el final
Adiós gaviota herida vuelve a volar
solo tu llanto libre te aliviará (Bis)
Siempre se ríe y se llora por un amor
porque de alguna ausencia nace el dolor
aunque con la esperanza va la ilusión
queda una honda herida en el corazón
Solo por la gaviota que un día voló
y se llevó mi vida más que sé yo
Solo por la gaviota
y se llevó mi vida más que sé yo (3 veces)
Gewonde Meeuw
Wat zoek je in mijn ziel
wat wil je van mijn leven
zie je niet dat er niets meer is
geen woorden meer om te zeggen
Of vergeet je misschien
Oh!, je handen die me vaarwel zeggen
hoe kan het dat je je niet herinnert
mijn ogen die om jouw liefde huilen
Want sinds dat moment
voel ik dat ik van de pijn leef
het heeft kracht weggenomen
van de wind en van mijn hart
Ik herinner me nog de meeuw
die op een dag vloog en tussen zijn vleugels
mijn ziel meenam en me deed huilen
Ik wist dat ik zoveel van haar hield
wie wist niet wanneer ik haar aanbidde
hoeveel ik voelde en ze vloog weg
En een mooie meeuw zag ik wegvliegen
nam mijn leven mee, mijn leven en meer (Herhaal)
De lucht is zonder een ster door jou
en de nacht in duisternis was mijn leven
iemand zei in de namiddag hoorde je het zuchten
van een zeer eenzame man om zijn gevoel
Alleen om de meeuw die op een dag vloog
en mijn leven meenam meer dan ik weet (Herhaal)
Ze zeggen dat degene die weggaat
het makkelijker heeft om te vergeten
maar degene die blijft
zal altijd de herinnering levend houden
Van zoveel gevoel
Oh! wilde de ziel zich buigen
en het hart lijdt
wilde de herinnering doden
Zelfs mijn huid voel ik
dat de zon me onophoudelijk verbrandde
de stilte was getuige
dat het huilen me deed ontladen
Ik weet dat op de stranden van de zee
de golven sterven en anderen ook terugkomen
hoe rebels ze ook zijn, ze zullen ook sterven
Je bent aan je einde gekomen
en dat doet me pijn, ik weet dat je heel verdrietig zult zijn
het doet me ook pijn, maar het is het einde
Vaarwel gewonde meeuw, vlieg weer
alleen jouw vrije huil zal je verlichten (Herhaal)
Je lacht altijd en huilt om een liefde
want uit een gemis ontstaat de pijn
hoewel de hoop met de illusie meegaat
blijft er een diepe wond in het hart
Alleen om de meeuw die op een dag vloog
en mijn leven meenam meer dan ik weet
Alleen om de meeuw
en die nam mijn leven mee meer dan ik weet (3 keer)