Doblaron Las Campanas
Quién preguntará por mí
Después que me fui
A perderme en mi andar
Quién me contará de ti
Si sufres el dolor
El que hoy me hace mortal
Esta vez, esta vez ya no hay claros de luna
Esta vez, esta vez no saldrá el sol de siempre
Qué triste quedaré si nunca vuelvo a verte
Y me toca apagar las estrellas una a una
Ay! Dime si no es cierto que viví por ti
Y que tú me has dado tan solo sufrir
Pisaste las flores que había en mi jardín
Era lo más lindo que había para mí
Caminaré como un errante al fin
Hasta encontrar quizás mi propio fin
Yo buscaré como olvidar de ti
Qué puedo hacer si lo quisiste así
Ay! Si tu me hubieras dicho que aquí todo terminaba ya yo no seguía
Y no hubiera metido mis manos al fuego no me quemaría
Aún tengo aquí en mis manos el agua que regaba rosas que eran mías
Pero ya doblaron campanas en mi alma mi amor se moría
Yo no conocí el perdón por Dios
No la puedo perdonar Señor
Es de noche ya lo ves
La tarde se acabó
Se tenía que acabar
Mira en mi reloj
Ya ves que va a amanecer
Pronto amanecerá
Dime ya, dime ya lo que vas a decirme
Dímelo de una vez que me espera un camino
Se cansó de pedir la limosna el mendigo
Y todo aquel que da algún día algo recibe
Ay! Quiso detenerme lo vi en su mirar
Dijo iba a adorarme que lo iba a intentar
Pero yo oí doblando las campanas ya
Tenía que marcharme era su final
Caminaré como un errante al fin
Hasta encontrar quizás mi propio fin
Oh cielo azul qué tienes para mí
No me darás más nunca otro sufrir
Ay! Si tu me hubieras dicho que aquí todo terminaba ya yo no seguía
Y no hubiera metido mis manos al fuego no me quemaría
Ay! To’avía tengo en mis manos el agua que regaba rosas que eran mías
Pero ya doblaron campanas en mi alma mi amor se moría
No te puedo perdonar por Dios
Pa’ mi bien o pa’ mi mal Señor
De Klokken Hebben Geluid
Wie zal er naar mij vragen
Nadat ik ben weggegaan
Om me te verliezen in mijn weg
Wie zal me vertellen over jou
Als je lijdt aan de pijn
Die me vandaag sterfelijk maakt
Deze keer, deze keer zijn er geen heldere maanlichten
Deze keer, deze keer zal de zon niet zoals altijd opkomen
Wat triest zal ik zijn als ik je nooit meer zie
En ik moet de sterren één voor één doven
Oh! Zeg me als het niet waar is dat ik voor jou heb geleefd
En dat jij me alleen maar hebt laten lijden
Je hebt de bloemen vertrapt die in mijn tuin stonden
Het was het mooiste dat er voor mij was
Ik zal als een zwervende verder gaan
Totdat ik misschien mijn eigen einde vind
Ik zal zoeken hoe ik jou kan vergeten
Wat kan ik doen als je het zo wilde
Oh! Als je me had verteld dat hier alles eindigde, was ik niet verder gegaan
En had ik mijn handen niet in het vuur gestoken, zou ik niet verbrand zijn
Ik heb nog steeds in mijn handen het water dat de rozen bewaterde die van mij waren
Maar de klokken hebben al geluid in mijn ziel, mijn liefde stierf
Ik kende de vergeving niet, oh God
Ik kan het niet vergeven, Heer
Het is al nacht, zie je
De middag is voorbij
Het moest eindigen
Kijk op mijn klok
Zie je dat het bijna ochtend is
Het zal snel licht worden
Zeg het me al, zeg het me al wat je me gaat zeggen
Zeg het me in één keer, want er wacht een pad op me
De bedelaar is moe van het vragen om aalmoezen
En iedereen die geeft, ontvangt op een dag iets terug
Oh! Hij wilde me tegenhouden, ik zag het in zijn blik
Hij zei dat hij me zou aanbidden, dat hij het zou proberen
Maar ik hoorde de klokken al luiden
Ik moest gaan, het was zijn einde
Ik zal als een zwervende verder gaan
Totdat ik misschien mijn eigen einde vind
Oh blauwe lucht, wat heb je voor mij
Zal je me nooit meer een ander lijden geven
Oh! Als je me had verteld dat hier alles eindigde, was ik niet verder gegaan
En had ik mijn handen niet in het vuur gestoken, zou ik niet verbrand zijn
Oh! Ik heb nog steeds in mijn handen het water dat de rozen bewaterde die van mij waren
Maar de klokken hebben al geluid in mijn ziel, mijn liefde stierf
Ik kan je niet vergeven, oh God
Voor mijn welzijn of mijn kwaad, Heer